maandag 3 juni 2013

Help de Koninklijke Bibliotheek - ónze nationale bibliotheek - even aan een manager voor ónze toekomstige Nationale Bibliotheek Catalogus

Tja, en daar stond die dan afgelopen zaterdag. Een vacature in de Volkskrant. De Koninklijke Bibliotheek zoekt een Sectorhoofd Productie en Beheer.

Even dacht ik: leuke functie. Toen ik wat langer nadacht, dacht ik: hé, dit is niet alleen een leuke functie maar een hele belangrijke functie. Als de plannen van het ministerie van OCW doorgaan om Bibliotheek.nl op te laten gaan in de Koninklijke Bibliotheek dan zou het heel goed kunnen dat dit sectorhoofd straks verantwoordelijk is voor diensten aan de openbare bibliotheken.

De toekomstige baas van de NBC?
Dit sectorhoofd gaat namelijk over alle metadata- en catalogusdiensten. Het sectorhoofd valt direct onder de algemeen directeur en is daarmee MT-lid. Op deze plek lobby ik dan ook graag voor een goede kandidaat uit het openbaar bibliotheekwerk op deze plek. Want ja: "the best way to predict the future is to create it".

En ach, omdat ik de beroerdste niet ben, ga ik  de komende dagen graag even op zoek naar een geschikte kandidaten uit het openbaar bibliotheekwerk. Dus dit weekend heb ik mijn oor eens even te luisteren gelegd en her en der een mailtje gedaan. Daar kwam een leuk lijstje uit van goede kandidaten. Want ja, we moeten de personeelsafdeling van ónze nationale bibliotheek natuurlijk wel een handje helpen met de baas van onze Nationale Bibliotheek Catalogus. 

Optie 1: Jeroen Seeverens
In het verleden IT-manager bij de Universiteit Maastricht en via directeur van Bibliotheekhuis Limburg nu in de Raad van Bestuur van Cubiss. Tevens lid van de commissie Digitale Bibliotheek van de VOB. Man van slimme oplossingen, daadkracht en draagvlak.

Optie 2: Henriëtte de Kok
Stuurt al enige tijd als directeur de Bibliotheek Midden-Brabant door de woelige tijden. Is namens de Openbare Bibliotheken lid van de GII-werkgroep, een werkgroep die de landelijke infrastructuur van openbare en wetenschappelijke bibliotheken verbindt. Tevens bestuurslid Bibliotheek.nl. Stevige bestuurlijke achtergrond.

Optie 3:Francien van Bohemen
Francien kennen we natuurlijk van de VOB. Maar met een verleden bij de WSF en bij Pica/OCLC zou ze helemaal geen gek figuur slaan. En natuurlijk helemaal ingevoerd in het Haagse.

Optie 4: Dennis Eijsten
Nu werkzaam als manager informatiemanagement bij Bibliotheek.nl en daar ook MT-lid. Kent de digitale infrastructuur van openbare bibliotheken als geen ander. Via Cubiss naar Laurens en Bibliotheek.nl gegaan.

Geen idee of genoemde  collega's ambities hebben, maar wie wat rondvraagt hoort dit soort namen. Suggesties zijn natuurlijk welkom. We kunnen van de Koninklijke Bibliotheek natuurlijk nog niet verwachten dat ze ons hele veld al kennen. Solliciteren kan nog tot 9 juni. Dus een beetje tempo met elkaar. Even afstemmen met elkaar, hebben we straks allemaal profijt van.

Noot: voor wie wil solliciteren: de KB schermt met aantrekkelijke secundaire arbeidsvoorwaarden, waaronder 42 vakantiedagen, dat is twee maanden vrij per jaar.

zondag 2 juni 2013

Flora voor kinderen van nu : deel 4 : Munt

munt polaroid


Munt; lat. Mentha

De Munt heeft veel aan populariteit verloren. Dit heeft alles te maken met de kredietcrisis. Het spreekwoord "Munt, stinkt niet" wordt ook nauwelijks meer gebezigd.

Munt groeit goed op plekken waar veel gebakken lucht voorhanden is. De Amsterdamse Zuidas, pal langs de A10, is zo'n plek. Munt heeft lange tijd dienst gedaan als betaalmiddel. Daar kennen wij de uitdrukking "Ergens munt uit slaan" nog van. Na de kredietcrisis is de Munt nagenoeg verdwenen en is vervangen door muntloze winkels. Hier kan nog slechts betaald worden met bankpasjes.

De Munt was winterhard en hufterproof. Af en toe voeren met een bankpas. Bloeit met briefjes van 10, 20 en 50 euro. De Munt is een beschermde plantsoort en valt onder het depositogarantiestelsel. Dient regelmatig uitgedund te worden. Ongebreideld laten groeien leidt tot inflatie.

Over 'Flora voor kinderen van nu'
In 1924 en 1925 schreef Paul van Ostaijen de reeks Diergaarde voor kinderen van nu. Met daarin beschrijvingen van het dierenrijk gekoppeld aan kenmerken van die tijd. Er is nog immer geen goede aanvulling voor het plantenrijk. Deze reeks is een experiment om eens te kijken wat het oplevert als we dat in deze tijd zouden doen. De reeks dient geen enkel ander doel dan vermaak. Suggesties zijn welkom.

vrijdag 31 mei 2013

Het wonder van de Hasseler Es....

DSC_0021DSC_0016DSC_0014DSC_0013DSC_0012DSC_0010
DSC_0009DSC_0008DSC_0007DSC_0004DSC_0003DSC_0001
 
Vanochtend belde FranklinVeldhuis, journalist bij het Hengelo's Weekblad mij. Of ik in drie zinnen kon vertellen wat het wonder van de Hasseler Es was? Ik zei tegen Franklin dat hij wonderen en hard samenwerken volgens mij door elkaar haalde.

Maar goed. Gisteren opende de Bibliotheek Hengelo de heringerichte vestiging Hasseler Es. Onder grote belangstelling van bevolking (vooral kinderen). En ik mocht er bij zijn in mijn rol als kersverse oud-directeur.

Elke keer een stapje terug
De vestiging Hasseler Es kende de afgelopen jaren teruglopende gebruikscijfers. Best een mooie vestiging met zelfbediening en zelfs een kleine sorteerrobot. Maar goed, wel telkens een stapje achteruit. Wie de cijfers doortrok, zou moeten erkennen: als het zo doorgaat is het een keer afgelopen in deze wijk. En dat betekent twee opties: sluiting op termijn of nu iets nieuws verzinnen en het tij keren.

De Hasseler Es was een bibliotheek binnen een Kulturhus maar wel met een eigen met slot. Ieder had zijn eigen deel. De bibliotheek was 20 uur per week open terwijl het Kulturhus elke dag van half acht 's ochtends tot half elf 's avonds open is. En gedurende die openingstijden is er altijd iemand van het Kulturhus aanwezig.

Mijn conclusie was al snel: samenwerking met het Kulturhus zou het mogelijk moeten maken om de openingstijden flink te verruimen. Dat zou echter wel betekenen dat we deels onbemand open zouden zijn. Dan zou er wat toezicht nodig zijn van personeel van het Kulturhus. En met die gedachte ging ik in gesprek met Pieter Brink, de manager van het Kulturhus. Hij was van meet af aan een groot voorstander en zag ook mogelijkheden om daarmee zijn eigen Kulturhus te vernieuwen.

DSC_0004

Kijken en zoeken
Er volgde een uitstapje naar de Bibliotheek in Schalkhaar, dit samen met het bestuur van het Kulturhus, de wijkraad en de gemeente. Iedereen enthousiast.

Daarna volgde een lang uitwerkingsfase waarin de samenwerking pas echt getoetst moest worden. Want door de nieuwe opzet was er veel minder sprake van wie nu welke ruimte had in het gebouw. Het ging allemaal wat door elkaar lopen. Vertrouw je elkaar dan dat de ander daar goed mee om gaat? Moet er nu wel of niet een rolluik? Staat dat zitje daar wel goed? Wordt dat geen hangplek voor jongeren? Of is dat juist goed? En heeft dat muurtje wel of geen leidingen?

Een team van collega's van de bibliotheek onder aanvoering van Maria Roethof en Irma Banis hebben die grote puzzel gelegd. Elk ding werd besproken, bekeken en besloten. En in die cruciale laatste fase was ik ook al geen directeur meer en nam René Siteur als nieuwe directeur hier de goede beslissingen.

DSC_0016

De deuren al open...
Ondertussen werden 's ochtends de deuren van de bibliotheek al geopend om te kijken wat er zou gebeuren als zomaar leden naar binnen zouden lopen. Dat leverde een aantal aandachtspunten op maar ging eigenlijk ook wonderbaarlijk goed.

Het S-woord: samenwerken!
Daarbij heeft de Bibliotheek Hengelo heel veel vruchten geplukt van al die andere nieuwe bibliotheken in Overijssel. Allemaal samen ontwikkeld en daardoor een relatief goedkoop concept. Dit had Hengelo nooit alleen kunnen verzinnen. In de bouwbegeleiding heeft het bedrijf OdV hele goede diensten bewezen.

En gisteren dus de opening en ik was trots op wat ik zag. Dit is een mooie impuls voor een grote wijk. Een beweging recht tegen de crisis in met tal van slimme oplossingen. Een win-win zeg maar. Ik weet zeker dat deze vestigingen de komende tijd flinke groeicijfers gaat laten zien. Mooie samenwerking, goede inrichting, goed personeel en sterk verruimde openingstijden.

Samenwerking is niet vanzelfsprekend en succesvolle samenwerking is nog schaarser. Tja, als je het zo bekijkt is het misschien toch wel een wonder, Franklin.

dinsdag 28 mei 2013

Stop owning, start sharing.... 17 manieren van meer met minder

 
Een man die mij al vaak tot nieuwe inzichten heeft gebracht is "idea-dj" Marc Heleven. Een gesprek of workshop met deze Marc is een aanrader voor iedereen die het bibliotheekwerk out-of-the-box wil krijgen. Samen met hem gaf ik de training "37 manieren om te bezuinigen".
 
Ook nu laat hij weer een prachtige presentatie achter op Slidehare. 17 manieren om meer met minder te doen. 17 manier om iets te stoppen en iets nieuws te starten.
 
Stop consuming, start creating!

maandag 27 mei 2013

Over oude reuzen die verdwijnen en mannen die kunnen multitasken...


Soms zie je in de normaalste dingen die je aan het doen bent, hoe de wereld verandert. Je ziet de trends van de samenleving in je eigen handelen. En dit keer zag ik dat toen ik een nieuw fototoestel kocht.

Wat verwacht u van een fototoestel? Goede foto's lijkt me het juiste antwoord. En dat logische antwoord, kan ik u vertellen, is fout, ondervond ik zelf.

Canon-adept
Ik had een klein fototoestelletje nodig voor vakantie. Simpel, niet te ingewikkeld maar toch wel graag met een beetje kwaliteit. En u mag weten dat ik Canon-adept ben. Mijn digitale spiegelreflex is een Canon, mijn vorige  spiegelreflex was een Canon en ook mijn twee voorgaande compact camera's waren Canons.

Na wat zoekwerk kwam ik dan ook uit bij het juiste Canon-cameraatje. Met die informatie ging ik naar de winkel. De verkoper wees mij nog even op een camera die één slagje duurder was. En nog net iets beter. Ik gaf hem gelijk.

WiFi bij?
Verder wees hij mijn nog even op een nieuw Samsung-model: de ST200F. De goedkoopste camera met WiFi. En daarmee kun je gelijk op Facebook publiceren, vroeg ik nog? Dat moest hij even navragen. Het bleek zo te zijn. Ik dacht nog: je moet niet alles wille publiceren en ik zei dat ik toch maar koos voor de Canon. Oude vertrouwde kwaliteit, wel wat minder functies. Maar het ging toch om de foto's?
Twijfel...
Eenmaal thuis, kwam ik aan het twijfelen. De Canon bleek inderdaad van goede kwaliteit maar miste wel een aantal gadget-functies die de goedkopere Canon wel bleek te hebben. En evenzeer begon ik te twijfelen over het ontbreken van die WiFi-optie. Was dat eigenlijk toch niet de ontwikkeling van de toekomst? En kocht ik dit hele cameraatje eigenlijk niet helemaal voor niets omdat je tegenwoordig ongewoon veel met je telefoon fotografeert?

Internet is ons nieuwe foto-album
Na enig wikken en wegen, was ik er wel uit. Ik moest terug naar de winkel. Ik had gekozen voor zekerheid. De zekerheid van de oude wereld. Toen je nog foto's maakte voor jezelf en je foto-album. Wat ik onvoldoende had gerealiseerd, is hoe internet al ons fotoalbum is geworden. Hoeveel foto's hebt u het afgelopen jaar gemaakt en hoeveel zijn er daarvan op papier afgedrukt? Precies...

En dus wisselde ik mijn net gekochte camera in: van Canon naar Samsung.  Samsung is de Apple van de Android-wereld. Groot geworden in telefoons en tablets. En met die technologie pakken ze en passant de fotowereld erbij.

Oude reuzen
Geloof me: Nikon en Canon gaan het nog moeilijk krijgen. Oude reuzen uit de oude wereld. Kodak en Polariod gingen al ten onder. Vorige week ging de Free RecordShop failliet, een paar weken geleden schreef ik over de kantelende wereld van de retail.

Ik kocht een nieuwe camera. En ik begon hierboven met de vraag: wat verwacht u van een camera? Het antwoord is niet goede foto's. Het antwoord is redelijke foto's, de mogelijkheid om te delen en hier en daar een gadget. Eigenlijk kocht ik een telefoon die niet kon bellen. Niet meer de kwaliteit van de lens gaf de doorslag maar de mate waarin de foto gedeeld kon worden. Omdat internet ons fotoalbum is geworden. U sputtert nog, ik weet het, u bewaart al uw foto's nog op een harde schijf. Geloof me: die harde schijf is net zo'n oude reus. Die harde schijf staat straks op internet. En u bepaalt zelf wat u deelt.

Multi-tasken
Na de laptop, de telefoon, de tablet, de smartphone, de tv en de radio, zit nu ook mijn fototoestel op WiFi. Met alle kanalen open, kunnen nu zelfs mannen multitasken. En daarvan leverde mijn fototoestel het bewijs.

donderdag 23 mei 2013

Je ziet wat je wilt zien....



Ik had een oom die vals speelde met kaarten. U kent vast het spelletje "Pesten". Bij de joker moet je extra kaarten pakken. Terwijl ik de kaarten bijpakte en rangschikte, pakte hij consequent de joker weer van het stapeltje en legde hem na enkele beurten weer op. Na een tijdje spelen had ik het hele stok kaarten in mijn hand.

Ik zag niet dat hij vals speelde. Ik was te zeer bezig met mijn eigen kaarten. Gisteren haalde ik het zelfde trucje uit met mijn eigen kinderen. En jawel, de jongste zat aan het eind met het complete pak kaarten. Tjonge, er zitten wel erg veel jokers in dit pakje, verzuchtte ze aan het eind.

Wie alleen bezig is met zijn eigen wereld, ziet niet dat de wereld om hem heen al helemaal veranderd kan zijn. Kijk maar eens naar het filmpje.... En verbaas over wat u niet ziet.

Of het nu bibliotheekwetten, landelijke infrastructuren of bezuinigingen zijn, ze kunnen ons blik focussen en wegtrekken bij wat er nog meer gebeurd in deze wereld. Zie je wat je wilt zien of wil je zien wat er werkelijk gebeurt?

maandag 20 mei 2013

Flora voor kinderen van nu : deel 3 : Scharnierplant

scharnierplant polaroid

Scharnierplant ; lat. Physotegia virginiana

De scharnierplant is een pioniersplant en overleeft in de meest barre omstandigheden. De plant dankt zijn naam aan het scharniermechnisme dat de grote kelk ontsluit. De plant wordt bestoven door de mens die hier het bijproduct van aangenaam verpozen deponeert. Hier zien we hoe wonderbaarlijk de natuur werkt: wat voor door de één een restproduct is, is voor de ander grondstof.

De schanrierplant kiest zijn plek dan ook vooral bij deze voedselbron. Vindt graag zijn plek in binnensteden, evenementen, campings en het strand. De plantafstand  wordt zorgvuldig gekozen zodat een maximale vangst ontstaat. Wordt vaak gezien in de buurt van het Terrassbloempje.

De plant is winterhard. Kleine varianten worden ook binnenshuis gebruikt als kamerplant. Hoogte varieert evenals de inhoud van de kelk: van 30 tot 120 liter.

Over 'Flora voor kinderen van nu'
In 1924 en 1925 schreef Paul van Ostaijen de reeks Diergaarde voor kinderen van nu. Met daarin beschrijvingen van het dierenrijk gekoppeld aan kenmerken van die tijd. Er is nog immer geen goede aanvulling voor het plantenrijk. Deze reeks is een experiment om eens te kijken wat het oplevert als we dat in deze tijd zouden doen. De reeks dient geen enkel ander doel dan vermaak. Suggesties zijn welkom.