Pas op: U betreedt een bibliotheek

Welke boeken hebben een onuitwisbare indruk gemaakt? En welk boek veranderde misschien wel hoe u naar het leven keek? En stel dat één op de honderd gelezen boeken die uitwerking heeft? Deze week beleefde ik aan de hand van verhalen van collega's hoe de bibliotheek levens verandert. Lees mee zou ik zeggen. 

Het 100e piepje

Toen ik in een bibliotheek werkte, ging ik wel eens bij de uitleenapparaten staan. Bij elke boek dat uitgeleend werd, hoorde je een piepje. Piep, piep, piep. Ik beeldde mij dan in dat elk 100e boek dat uitgeleend werd een leven zou veranderen. Wie zo luistert naar die piepjes, hoort dat er iets spannends gebeurt. Bij elk 100e piepje gaat er namelijk een leven veranderen. Iemand neemt een boek mee waarvan hij of zij nog niet weet dat het zijn of haar leven op de kop gaat zetten. Het gaat in de tas mee naar huis, het wordt gelezen en het gaat onmiskenbaar z'n uitwerking hebben. 

Mijn betoog is dan ook altijd dat elk gelezen boek een verrijking is van het menselijk DNA. En wat ik hier vertel voor boeken geldt natuurlijk evenzeer voor muziek en films. 

De afgelopen week woonde ik een personeelsbijeenkomst bij van de Bibliotheek Deventer waarbij medewerkers vertelden over hun successen en leerpunten. Daar leerde ik dat mijn verhaal over de bibliotheek en het 100e piepje veel breder is geworden. 

Bibliotheek verandert levens

Een deelnemer aan het Taalhuis vertelde over wat zij van haar taalmaatje leerde. Hoe ze beter werd in taal maar ook hoe haar zelfvertrouwen is gegroeid en hoe fijn het was om iemand naast haar te hebben. Elke week zijn zo 100 koppels samen aan de slag met taal. Week na week. Jaar na jaar. 

Een collega vertelde over een kinderboekenfeest waar vele honderden kinderen ademloos luisterden naar verhalen. Honderden kinderen hadden een leuke dag maar voor één of twee kinderen zal dit de dag zijn waarop ze besluiten dat ze ook verhalen willen gaan schrijven. 

Iemand van de Publieksservice vertelde over de omgang met dak- en thuislozen in de bibliotheek. En hoe hier de balans tussen menselijkheid en soms overlast gevonden moet worden. Ik hoorde het verhaal over iemand die dakloos was geworden maar toch vaak een plekje in de bibliotheek had gevonden en daar altijd menselijk was behandeld. Hij had zijn leven nu weer op de rit en kwam in de bibliotheek nog een keer vertellen hoe dankbaar hij was, hoe hij in de periode dat het tegenzat menselijk was behandeld.

Een andere collega vertelde over een activiteit over jongeren en eenzaamheid. Een spannend en kwetsbaar onderwerp. Maar het werd omarmd door jongeren. Kwetsbare ervaringen werden gedeeld en het zal voor een aantal een cruciaal moment zijn geweest om de weg uit eenzaamheid te vinden. 

Is de bibliotheek Deventer uniek? De bibliotheek Deventer is zeker een prachtige bibliotheek maar zeker niet uniek in deze verhalen. Elke bibliotheek kent ze en als we als die verhalen zouden verzamelen zou het een heel dik boek opleveren. Tegelijkertijd laat het zien hoeveel breder die bibliotheek tegenwoordig is. Het gaat allang niet meer alleen om het 100e piepje bij de uitleen.

Pas op: u betreedt een bibliotheek

Bibliotheken veranderen levens, zoveel is duidelijk. In die zin is het misschien zelfs wel een beetje gevaarlijk om een bibliotheek binnen te lopen. Uw leven kan namelijk zo maar een andere wending nemen. Misschien moeten we onze bezoekers daar voor waarschuwen.  Ik schreef al eerder eens over de waarschuwing die staat bij binnenkomst van Het Museum van het Woord in Washington. 

Voor mij zijn dit soort verhalen de echte opbrengst van de bibliotheek. Ja, ik maak vaak lijstjes met cijfers van bibliotheken maar achter die lijstjes gaan mensen schuil. En het gaat dus niet alleen over hoeveel bezoekers, leden of uitleningen er zijn. Maar hoeveel levens er, soms heel even en soms voorgoed, een andere richting krijgen.  Dat zijn de verhalen die elke medewerker u kan vertellen.

Bij binnenkomst moeten we bezoekers dus misschien maar waarschuwen met de tekst: 

'Pas op: u betreedt een bibliotheek. Dit kan leiden tot verandering van mening, verruiming van bewustzijn, verminderde eenzaamheid of vergroting van zelfvertrouwen.' 

U kunt nog terug.

Meer boeken, kiest Drees, lijst 13

Toen ik bezig was met mijn boek over de Haagse verzetsstrijder Elsa van Gool deed ik veel onderzoek in het Haagse gemeentearchief. Daar vond ik deze bijzondere foto uit 1931.  Op de foto de Haagse bibliotheek waar Elsa van Gool waarschijnlijk rond die tijd als leerling-assistent aan het werk ging.

Voor de bibliotheek de leus: 'Meer boeken, kiest Drees'. En een verwijzing naar lijst 13. Er zijn gemeenteraadsverkiezingen en Drees is dan al jaren voorzitter van de SDAP, de voorloper van de PvdA en één van de wortels van het huidige Pro. 

Willem Drees zat van 1913 tot 1941 in de Haagse gemeenteraad en was in de aanloop naar deze gemeenteraadsverkiezingen in 1931 ook wethouder van Sociale Zaken. 

 In 1948 werd hij minister-president van Nederland. De verdienste van Drees is dat hij veel heeft betekend voor werklozen en ouderen. Hij wordt Vadertje Drees genoemd omdat hij aan de wieg stond van de invoering van de AOW (Algemene OuderdomsWet) die startte in 1957 en daarvoor had hij in 1946 al een noodwet hiervoor ingevoerd als minister. 

Drees was als gemeenteraadslid en wethouder van Den Haag een warm voorstander van de bibliotheek. Dat hij in 1931 pleit voor de bibliotheek was geen luxe. Het was een tijd dat Nederland - en de hele wereld - in een diepe crisis zat. Lonen werden jaar na jaar verlaagd en bezuinigingen waren aan de orde van de dag. 

De leus van Drees is daarom des te opmerkelijker. Drees pleitte niet voor minder bezuiniging en voor bevriezing van het budget, Drees streed voor extra middelen voor de bibliotheek.  Een anticyclisch geluid dus. "Meer boeken!". 

Hoewel in Nederland het klimaat voor bibliotheken goed te noemen is, is de oproep voor onze Vlaamse collega's misschien nog wel interessant. Daar zijn namelijk grote bezuinigingen aangekondigd. Die raken Nederlandstalige Brusselse bibliotheken, erfgoedbibliotheken, sommige bibliotheken met een dubbelfunctie (zoals bibliotheek Brugge) en de Vlaamse tegenhanger van Aangepast Lezen. 

De Haagse bibliotheek zat op dat moment ook in de nieuwbouw naar het pand aan de Bilderdijkstraat. Die bouw was door de financiële perikelen een klus die met horten en stoten verliep. Het is daardoor ook in fasen gebouwd. In 1935 was het nieuwe pand klaar. Het was een statig pand dat gezag uitstraalde.

In 1935 laat Drees bij de opening nog wel wat van zich horen. Hij was toen al geen wethouder meer in Den Haag maar Tweede Kamerlid.  In het archief is een briefje bewaard waarin hij zich verontschuldigd dat hij niet bij de opening kan zijn.  Dat briefje is bewaard gebleven en zien er als volgt uit. 

Hij schrijft op het briefje dat toch wat weg heeft van een bierviltje onder andere: ‘Het verheugt mij, dat tenslotte, ondanks de crisis, de uitbreiding is tot stand gekomen … waardoor het belangrijke werk, door de voortreffelijke leeszaal terecht, nog zoveel beter tot zijn recht zal kunnen komen.’

Het zijn de kleine mooie bijvangsten van archiefonderzoek voor een boek. In het boek was dit een zijweggetje maar hier kunnen we Drees even de ruimte geven die hem toekomt.

En voor alle gemeenteraadsleden die hopen ooit minister-president te worden, die weten nu waar het geheim ligt van die politieke carrière: pleit voor de bibliotheek!

Meer boeken, Kiest Drees.... Je kunt er minister-president mee worden.

En een hart onder de riem voor onze Vlaamse collega's.

Foto's en bronnen: Haags Gemeentearchief

De staat van het Bibliotheekbestel 2026: Het gaat goed met bibliotheken maar gemeenten blijven achter

Op 10 september werden de jaarcijfers van bibliotheken over 2025 bekend. En met goed nieuws want heel veel cijfers van het bibliotheekwerk stijgen. De KB bracht al een zeer uitgebreid dossier uit bij de cijfers. Dat verdient elk jaar een pluim voor al dat harde werk. Overigens net als die pluim terecht is voor alle bibliotheken die de cijfers elk jaar aanleveren.

Net als voorgaande jaren zette ik de belangrijkste statistieken weer in een wat langer historisch perspectief. Ik doe het al een paar jaar (lees hier 2025, lees hier 2024, lees hier 2023,  lees hier 2022) en ik noem het maar onbeschaamd: de Staat van het Bibliotheekbestel 2026. 

Lees mee in dit verhaal langs negen grafieken langs de klassieke cijfers over bibliotheken. 

Bezoekers: wel groei maar weer geen record

We beginnen met de bezoekersaantallen. Onlangs publiceerde ik nog een vergelijkend overzicht met andere culturele instellingen maar ook met voetbalstadions en casino's. En dan zie je dat bibliotheken gezamenlijk heel veel bezoekers trekken. En  ja, we zijn afgelopen jaar weer gegroeid. Maar we zijn nog steeds niet terug op het pre-corona-niveau toen we ruim 60 miljoen bezoekers aantikten. 

Ik verwacht overigens dat het de komende jaren nog wel wat gaat stijgen. In de afgelopen paar jaar zijn er met rijksmiddelen het aantal vestigingen met 35 gegroeid en zijn ook de openingstijden van veel bibliotheken verruimd. Daar gaan we de komende jaren nog bij voortduring de vruchten van plukken.  Die 60 miljoen gaan we de komende jaren dus makkelijk passeren. 

Verder kunnen we nog een stijging van bezoekers verwachten door de verruiming van gratis lidmaatschappen voor vooral jong-volwassenen. We zullen het zo terug zien bij de ledenaantallen. Uit onderzoek weten we dat jong-volwassenen die lid zijn de bibliotheek oko meer bezoeken. Dus ook daar moeten nog wel een paar miljoen bezoekers te vinden zijn. Met andere woorden: we doen iets fout als deze stijging niet doorzet. En stiekem had ik al op een grotere stap gehoopt.

Kleine stapjes dus. Eén andere opmerking is daarbij nog op zijn plek. En dat is dat we weten dat de verblijfsduur van bezoekers aan de bibliotheek steeds langer wordt. Steeds meer bezoekers verblijven meer dan anderhalf uur in de bibliotheek. En daarmee leggen dezelfde aantal bezoekers een steeds grotere claim op de beschikbare publieke ruimte. Het bezettingspercentage van bibliotheken stijgt dus sneller dan alleen het bezoekersaantal.   Ik denk dat we schrikken hoeveel jaren de bibliotheken in totaal bezet is. Want als 60.000.000 miljoen bezoekers elk jaar een minuut langer in de bibliotheek blijven praat je al over 1.000.000 uur. Dat is 115 jaar bij elkaar. Elke minuut verblijfsduur telt dus. Een jaarlijks onderzoek dus naar totale verblijfsduur zou de sector kunnen helpen.

Steeds groter aandeel van de bezoekers komt voor activiteiten

Een cijfer dat ik al wat langer volg is de hoeveelheid bezoekers voor activiteiten tegenover het totaal aantal bezoekers. Het aantal deelnemers aan activiteiten in de bibliotheek steeg van 5,4 miljoen naar 5,8 miljoen bezoekers. De spectaculaire stijgingen van de afgelopen jaren vlakt wel wat af maar is nog steeds wezenlijk en groeit ook harder dan het algemene bezoekersaantal. En dus stijgt ook het aandeel van de bezoekers van activiteiten ten opzicht van de alle bezoekers. 

Vorig jaar was nog 9,2% van de bezoekersaantallen afkomstig van deelnemers aan activiteiten en in 2025 steeg dit naar 9,7%. Volgend jaar stijgen we dus boven de 10% uit. 

Dit cijfer wordt pas sinds 2019 landelijk bijgehouden. En dan zie je dat dit sinds 2019 is gestegen van 3,4% naar 9,7%. Het kenmerkt de kanteling van een klassieke bibliotheek naar een maatschappelijk-educatieve bibliotheek. 

Leden: Groei bij jeugd én volwassenen!

Hoewel we als bibliotheken steeds vaker naar bezoekersaantallen kijken, zijn we toch ook nog altijd een echte ledenorganisatie. En ook bij die leden gaat het bijzonder goed. Zowel bij de jeugd als bij de volwassenen zien we groei. Dat was vorig jaar ook al zo maar de groei bij volwassenen was toen nog bijzonder broos. Die groei bij volwassenen zet nu steviger in. Op BNetwerk wordt gemeld dat bij de leeftijdsgroep tussen 18 en 30 jaar de groei zelfs 22% was. Je hoeft geen glazen bol te hebben om te voorspellen dat dat nog een flink aantal jaren door zal gaan. Wie doorrekent komt er dan op uit dat we met een jaar of vijf, zes zijn gestegen van 1,4 naar zo'n  2 miljoen volwassen leden hebben. De komende jaren er dus minimaal 100.000 volwassen leden per jaar bij. 

Hoe dat komt? Dat heeft alles te maken met de verruiming van het gratis lidmaatschap voor (jong-)volwassen. In het voorjaar publiceerde ik hier nog de meest recente onderzoekscijfers over. In meer dan de helft van alle gemeenten wordt dit al aangeboden en steeds meer gemeenten besluiten om hun bibliotheken hier middelen voor te verstrekken. 

Dit cijfer gaan we komende jaren dus flink zien stijgen. De bibliotheek als ledenorganisatie is daarmee terug van nooit weggeweest.  U leest het goed. We gaan snel naar vier misschien wel vijf miljoen leden in totaal. We gaan naar een ledenorganisatie-nieuwe-stijl die naast uitlenen ook draait om activiteiten en bezoek. 

Uitleningen: we zijn lid maar minder om te lenen

Nou, grote woorden meneer Deckers bij die leden. En zien we dat terug bij de uitleningen? Eh, nee. Dat blijft de afgelopen jaren voor uitleningen in de fysieke bibliotheek schommelen rond de 54 miljoen. Waar we vorig jaar misschien nog iets konden mompelen over na-ijlend corona-effect, kom ik daar dit jaar echt niet meer mee weg. Het reële verhaal is: meer leden die gezamenlijk hetzelfde lenen. En per saldo leent en leest elk lid gemiddeld net iets minder dan het voorgaande jaar. In 2015 leende een bibliotheeklid nog gemiddeld 20,1 items. In 2025 waren dat er nog maar 14,1. Hoewel misschien passend bij de ledenorganisatie-nieuwe-stijl is dit natuurlijk iets waar geen bibliothecaris zich zo maar bij neer kan leggen. 

33% meer betaalde formatie in zes jaar

Een trend die al wat langer langzaam speelde is die groei van de formatie. Na jaren van bezuinigen en minder betaald personeel, begon vanaf 2020 het herstel echt in te zetten. In 2025 steeg de totale betaalde formatie naar 5.676 voltijds arbeidsplaatsen. In zes jaar tijd, dus in vergelijking met 2019,  hebben bibliotheken 33% meer formatie gekregen. Dat is een stevige groei en we kunnen ondertussen zeggen dat dat een blijvertje is. 

Het zijn de extra rijksmiddelen die vooral zorgen voor die groei, zullen we straks zien. Veel extra formatie is de afgelopen jaren gegaan naar programma's als Basisvaardigheden maar ook Boekstart en de Bibliotheek op school. Recent is door verruiming van openingstijden ook weer eens geïnvesteerd in betaald personeel in de vestigingen. Groei dus aan alle kanten maar vooral in de brede rol van bibliotheken.

De bibliotheekmedewerker wordt steeds jonger

De bibliotheeksector verjongd. Elk jaar daalt de gemiddelde leeftijd. En dat zal zeker ook te maken hebben met de groei van onze formatie. We nemen graag jonge mensen aan voor een gebalanceerde samenstelling. 

Wie kijkt naar de ontwikkeling sinds 2015 ziet hoe snel dit gegaan is. In 2015 was 65% van het personeelsbestand ouder dan 50 jaar. Dat is in 2025, tien jaar later, nog maar 45%. Elk jaar verschuift het zo'n 2% ten gunste van de medewerkers onder de 50 jaar. En daar moet je bij tellen dat de AOW-leeftijd tussen 2015 en 2024 met bijna twee jaar gestegen is van 65 jaar en 3 maanden naar 67 jaar. Ergo: De werkzame periode tussen 50 en de AOW-leeftijd steeg in die periode met bijna 11% en had bij ongewijzigd beleid dus geleid tot een stijging in die leeftijdscategorie. Om maar aan te geven dat het echt hard gaat met de vergroening van de sector. 

Verdrievoudiging van vrijwilligers in tien jaar

Er is een klassieke tegenstelling tussen betaalde formatie en vrijwilligers. En toegegeven: bibliotheken introduceerden (opnieuw) vrijwilligers in de lastige jaren van  bezuiniging tussen 2010 en 2020. In de grafiek zien we dat vanaf 2015 ook terug. Maar het had niet alleen te maken met bezuiniging. Het past ook bij het adagium om samen met de samenleving de bibliotheek vorm te geven. Met een sjiek woord noemen ze dat de community library. 

Nu sinds 2020 de betaalde formatie weer stijgt, zou je kunnen denken dat bibliotheken dan weer minder met vrijwilligers gaan doen. Dat is zeker niet het geval. De afgelopen jaren steeg elk jaar het aantal vrijwilligers. En het is inmiddels een verdrievoudiging ten opzichte van 2015.  En het tekent ook dat er geen tegenstelling zit tussen betaalde formatie en vrijwilligers maar dat er goede mix is ontstaan van een netwerkorganisatie die zich inzet voor opgaven in de samenleving. Ik hoor ook weinig bibliotheekdirecteuren roepen dat ze zonder vrijwilligers zouden willen en alleen met betaalde formatie willen werken. Vrijwilligers zorgen ook voor een brede inbedding in de samenleving. Ook dat past bij die ledenorganisatie-nieuwe-stijl. 

Financieel: meer geld maar waar blijven de gemeenten?

Zo, en na de prestaties en het personeel maar eens door naar het geld. De hoeveelheid gemeentelijke subsidie steeg vorig jaar opnieuw met ruim € 35 miljoen naar € 511,6 miljoen.

Ik neem voor deze grafiek altijd het totaal aan gemeentelijke subsidie. Dit om het totaal aan geld van gemeenten in beeld te houden. En dan zie je dat er sinds 2017 - twee jaar na de grote decentralisaties - een dieptepunt was bereikt. Daarna zette herstel in. En de laatste drie jaar ging het flink omhoog. Soms tot jaloezie van andere culturele instellingen. Maar dat is niet terecht. Want daar hoort een flinke aantekening bij. 

De stijging van gemeentelijke subsidie komt eigenlijk helemaal niet van extra middelen die gemeenten zelf beschikbaar stelden. In 2023 werden namelijk de middelen voor de Informatiepunten Digitale Overheid (IDO's en € 15,4 miljoen) niet meer via het Rijk aan bibliotheken verstrekt maar via gemeenten. En daarnaast schreven vele gemeenten in 2023 en 2024 in op de extra SPUK-regeling voor versterking van het bibliotheekwerk waar in 2023 € 17,6 miljoen voor beschikbaar kwam en in 2024 € 38,4 miljoen.  In 2025 ging deze regeling over in een decentralisatieuitkering aan alle gemeenten

van maar liefst € 60 miljoen.  Bibliotheken organiseerden dus zelf dat de koek groter werd voor de cultuursector en ging dus niet ten koste van andere cultuurinstellingen.  

Het Rijk gaf dus geld aan gemeenten voor bibliotheekwerk. Gaven alle gemeenten dat geld door en deden ze er zelf ook nog wat bij? Wie de bedragen optelt moet tot het bedroevende antwoord komen dat er in 2025 per saldo minder geld bij bibliotheken terecht is gekomen. Dat betekent dat de decentralisatieuitkering lang niet altijd bij bibliotheken terecht is gekomen, dat er gemeenten waren die niet indexeerden en zelfs gemeenten die hun bijdrage verlaagden. Hoe hoopvol de landelijk inzet ook is, dit is op lokaal niveau soms wel een flinke domper op het bibliotheekfeestje. Hoe begrijpelijk de financiële situatie op lokaal niveau soms is. Maar begrijp dan van ons ook dat het soms best lastig is om zo vertrouwen te houden in de overheid. 

Subsiede per inwoner stijgt en toch leveren bibliotheken in

Naast het totaal aan gemeentelijke subsidie, kijk ik ook nog even naar de subsidie per inwoner en de subsidie per inwoner exclusief huisvestingslasten. Dat lijkt een mooie stijging. Maar naast de kanttekening die ik hier boven maakte, is er ook hier een stevige disclaimer. 

Tussen 2015 en 2025 steeg de subsidie per inwoner met 16%. Dat lijkt veel maar is het niet. De prijzen stegen in die periode namelijk met 35%. Per saldo leverden bibliotheken dus flink wat koopkracht in, in de afgelopen tien jaar. Bibliotheken deden dus eigenlijk steeds meer met steeds minder. Fatsoenlijke afspraken over indexering zijn dus echt broodnodig. 

De afgelopen twee jaar steeg de susbsidie per inwoner in totaal met € 2,74. Waarom noem ik dat? Nou, omdat de subsidie per inwoner één van de streefwaarden wordt in de handreiking van VNG rond de zorgplicht. Dat bedrag is twee jaar geleden al uitgerekend. Dat bedrag moet dus verhoogd. 

 

Reflectie: De wind in de rug maar nog veel te doen!

Tja, wat is de afdronk als je dit alles leest? Vorig jaar gaf ik drie conclusies en die kon ik dit jaar opnieuw gebruiken maar ook aanscherpen. 

Hier zijn ze. 

Conclusie 1: De sector staat er geweldig op en heeft wind mee

Op de eerste plaats: de sector staat er geweldig op en heeft de wind mee. Alle cijfers in de plus behoudens die uitleningen die maar stabiel blijven. Die wind-mee heeft de sector vooral aan zichzelf te danken in de beweging die de afgelopen tien jaar als stelsel is gemaakt van klassieke bibliotheek naar maatschappelijk-educatieve bibliotheek. Ja, klop uzelf maar even op de schouder. Als u zicht afvraagt waar u zo moe van werd: nou, van het harde werk dat daarbij hoorde.

Conclusie 2: Maar er roept een verantwoordelijkheid en er is werk aan de winkel

Maar daar laat ik het niet bij.  Ik maak deze staat van het bibliotheekstelsel al een aantal jaren. En als ik door de analyses van de afgelopen jaren kijk, dan had ik dit jaar een sterkere stijging verwacht bij bijvoorbeeld bezoekersaantallen en ik had gehoopt dat het aantal uitleningen niet zo stabiel bleef. Dat moet ons scherp houden. Doen we dit eigenlijk wel zo goed?

En we kunnen nu al voorspellen dat ons ledenaantal de komende jaren flink gaat stijgen: wat hebben we voor al die jong-volwassenen in de aanbieding in onze winkel van een leven lang ontwikkelen? 

Vragen die we nu al aan kunnen zien komen nu het zo goed gaat. We moeten kritisch blijven op onszelf. Het gaat niet alleen om aantallen maar ook om impact. En de vraag is of we niet nieuwe wegen moeten vinden om het maatschappelijk rendement verder te vergroten. Denk aan bereik en gebruik door kwetsbare doelgroepen bijvoorbeeld.  De overheden die ons nu zo helpen willen straks het effect zien. 

Succes komt niet vanzelf. En nog meer succes vraagt nog meer aandacht. Kortom sector, begin met denken. We zijn nog lang niet klaar. Een nieuw bibliotheekconvenant moet ons opnieuw uitdagen om over schaduwen heen te springen.

Conclusie 3: Financieel lijkt het gunstig, maar groei kost geld en gemeenten blijven achter

De derde en laatste reflectie gaat over geld. Het lijkt financieel heel goed te gaan met bibliotheekwerk. Maar wie iets verder kijkt dan zijn of haar neus lang is, ziet dat de verbreding en verdieping van het bibliotheekwerk eigenlijk nog niet volledig in de pas loopt met de financiering. Dan zien we dat het een heel wankel evenwicht is en blijft. Ja, er is meer personeel maar daar staan ook heel veel extra taken en prestaties tegenover. Bij de IDO's is geknokt om geen geld kwijt te raken in plaats van er een flinke duit bij te krijgen. Maar vooral: niet alle gemeenten geven de rijksbijdragen door aan bibliotheekwerk en ook indexering is niet overal aan de orde. Op een enkele plek horen we zelfs van bezuinigingen. 

Als ik staatssecretaris was, zou ik de gemeenten toch maar stevig volgen en monitoren op dit punt. Het was natuurlijk niet de bedoeling dat deze middelen naar de bekende lantaarnpalen zouden gaan.

Voor blijvend plezier met de bibliotheek in elke stad of dorp zijn die middelen echt nodig. Stilstand is letterlijk achteruitgang. 

Hup, aan de slag

Er is dus veel om tevreden over te zijn maar klaar zijn we dus zeker niet. Er kan een glimlach op ons gezicht zitten en tegelijkertijd moeten we blijven vernieuwen. Blijf dus scherp en laat u niet in slaap sussen door het succes.

U snapt het al: Hup, aan de slag!

Vijf punten die we kunnen leren van Europa voor ons volgende Bibliotheekconvenant

Al een paar maanden geleden verscheen het rapport 'Strengthening Europe through Public Libraries'. Een lijvig rapport van 160 pagina's waarin hele zinnige dingen gezegd worden. Maar ja, de waan van de dag vroeg om artikeltjes over de bibliotheekwet of kaartjes van boetevrije bibliotheken. Dus dit rapport wachtte onterecht lang op dit artikel. 

Want we kunnen veel leren van het Europese rapport. Sterker nog: ik denk dat het een aantal punten bevat waar wij in een volgend bibliotheekconvenant ons voordeel mee kunnen doen. 

Over het rapport

Tja, ik ga 160 pagina's plat slaan tot een artikel. En dat betekent dat ik geen recht ga doen aan de veelheid die erin staat. Want wie eens wil bijlezen over hoe het in veel Europese landen gaat met bibliotheekwerk vindt hierin tal van overzichten en voorbeelden. Het rapport kent ongeveer 100 best practises uit heel Europa. Allemaal voorbeelden waar je wat mee kunt. Zelf was ik bijvoorbeeld heel geïnteresseerd in de 'Libraries of Emotions (helaas wel een onbeveiligde site)'  die tal van vormen van bibliotherapie bij elkaar brengt. Want lezen kan je helpen om jezelf en de wereld om je heen beter te begrijpen en ermee om te gaan. Vier Europese bibliotheken, Anderlecht, Lodz, Kaunas en Kranj werken hierin samen. Hartstikke interessant en van dit soort voorbeelden wemelt het dus. 

Het rapport is opgesteld door ruim 30 experts in opdracht van de Europese Commissie en de voorzitter van deze expertgroep was onze 'eigen' Klaas Gommers van de VOB. Het rapport stelt dat bibliotheken door beleidsmakers structureel worden onderschat én onderbenut, doordat hun verschillende rollen niet of onvoldoende bekend zijn op Europees, nationaal én lokaal niveau. Ze adviseren overheden om bibliotheekwerk beter te verankeren en meer verantwoordelijkheid hiervoor te nemen op alle overheidslagen.  

Over maatschappelijke opgaven en rollen

En dat brengt ons natuurlijk vooral tot: wat moeten wij ermee in Nederland? Onderschatten wij de bibliotheek ook nog? Het rapport onderkent tien maatschappelijke opgaven waar bibliotheken aan kunnen bijdragen. Die tien zijn de volgende.

Maatschappelijke opgaven, waar kennen we dat ook al weer van? Inderdaad, van ons eigen bibliotheekconvenant. Alleen hebben ze er in Europa tien en hebben wij er drie: 1) Geletterde Samenleving, 2) Participatie in de (Informatie)samenleving en 3) een Leven Lang Ontwikkelen. 

Nu is het niet zo dat wij zeven opgaven missen in Nederland maar het is toch wel aardig om de tien Europese opgaven eens te leggen langs ons bibliotheekconvenant en te kijken of we wellicht nog iets kunnen leren van Europa. Ik verklap u vast: dat is zo. 

Ik legde de tien opgaven langs de drie opgaven van het bibliotheekconvenant en dan zie je het volgende als je het in een schema zet.  

Vijf punten om te overwegen voor een nieuw bibliotheekconvenant

Het huidige bibliotheekconvenant loopt nog tot en met 2027. Dat betekent dat binnenkort overwogen moet worden om een nieuw convenant op te stellen en te bezien wat daarin moet staan. Op de eerste plaats: ik ben een grote fan van het bibliotheekconvenant en het heeft de sector ontzettend geholpen dat men niet alleen agenda als sector afzonderlijk heeft opgesteld maar dat men dat gezamenlijk heeft gedaan met de verschillende overheidslagen. Dat praat echt een stuk makkelijker en niemand loopt weg voor de gezamenlijke verantwoordelijkheid. Iedereen wil zijn stad of dorp, provincie of het hele land wel vooruit helpen. 

En het convenant en het Europese rapport kennen ook veel overlap. Als we kijken naar geletterdheid, digitale vaardigheden, participatie en duurzame inzetbaarheid, lijken de documenten zelfs sterk op elkaar. 

Toch zijn er met het Europese rapport in de hand wel vijf punten om te overwegen voor een nieuw bibliotheekconvenant. In Nederland onderschatten we de bibliotheek misschien niet zozeer maar de invulling kan op punten nog breder en intenser bezien worden. 

Nou, zal ik die punten dan maar geven? 

Punt 1: Sociale cohesie, gemeenschappen en eenzaamheid

Het Europese rapport durft een iets grotere broek aan te trekken dan het Nederlandse convenant. Het Europese rapport ziet bibliotheken als zogeheten 'community hubs' die eenzaamheid verminderen, nieuwkomers helpen integreren en kwetsbare groepen ondersteunen. Nederland raakt dit wel in het convenant. Vooral bij de opgave Leven Lang Ontwikkelen wordt de bibliotheek beschreven als openbare, neutrale en laagdrempelige leer-, ontmoetings- en ontwikkelplek en wordt gesproken over ontmoeting en samen programmeren met de gemeenschap. En als je bij het Nederlandse convenant wat aan elkaar koppelt, kom je daar dichtbij maar het is meer dan de som der delen. Europa durft het groter te benoemen. Sociale cohesie ontstaat pas als er heel veel zaken geregeld zijn en op elkaar aansluiten. Wat mij betreft mag het convenant best die kan op: wij zijn meer dan de afzonderlijke delen. Het geheel bevat een extra meerwaarde. En alleen als je bibliotheken hebt, krijg je die som der delen en die meerwaarde.

Punt 2:  Ruimtelijke ontwikkeling: stad én platteland

Ik heb het zelf al zo vaak meegemaakt: grote discussies over nieuwbouw van een bibliotheek. Vooraf vind men het veel geld en achteraf is iedereen blij dat het is gebeurd. Een nieuwe bibliotheek is een aanjager van allerlei ontwikkelingen in een gebied. Denk aan het Oosterdokseiland in Amsterdam, de Cultuurloper in Deventer, Rozet in Arnhem. Zet een bibliotheek op een plek en ook wat er om heen staat gaat bruisen. En je mag bibliotheek hier ook vervangen door een multifunctionele culturele organisatie (MFCO).  En stad of dorp, ook dat maakt niet uit. Er zijn ook veel dorpsbibliotheken die op kleinere schaal precies hetzelfde bereikten en de ruimtelijk ontwikkeling een flinke zwiep gaven.

Ons convenant zegt wel wat over bereik van de voorziening maar het investeren in nieuwe gebouwen en wat dat betekent, dat kan best breder. Zeker nu er een zorgplicht komt de staatssecretaris zegt te gaan volgen hoeveel bibliotheeklocaties er zijn.  Het Europese perspectief is sterk: de bibliotheek is niet alleen een voorziening in een gebied, maar kan onderdeel zijn van de ontwikkeling van dat gebied.

Voor Nederlandse gemeenten, provincies en bibliotheken vind ik dat heel interessant. En Koppel dit soort investeringen aan thema's als leefbaarheid en regionale ongelijkheid.

Punt 3: Economische ontwikkeling

Een punt dat in dezelfde lijn zit - namelijk, trek een grotere broek aan - is die van economische ontwikkeling. Ons convenant zet wel in op duurzame inzetbaarheid maar ik denk dat bibliotheken ook hier nog best een sprong vooruit kunnen maken. En ja, daar is nog wel wat voor nodig, inclusief extra middelen. 

Maar denk even door vanuit alles wat wij doen rond digitale basisvaardigheden dan moet het toch mogelijk zijn om dat in verbreding te verbinden aan werknemers en werkgevers? En denk aan een veel verdere en structurele ondersteuning bij het zoeken naar werk of zelf een bedrijf beginnen. Ik kan mij herinneren dat voormalig directeur van Bisc, Peter van Eijk, wel eens pleitte voor een budget voor elke burger van € 1.000,- per jaar voor een Leven Lang Ontwikkelen. En dat dat budget ook bij de bibliotheek besteed kon worden. Persoonlijke ontwikkeling dus ook als economische investering in het land.  In het Nederlandse convenant is die bredere economische rol van de bibliotheek veel minder zichtbaar.  Daarmee blijft een interessante maatschappelijke positie liggen: de bibliotheek als laagdrempelige infrastructuur voor economische zelfredzaamheid.

Punt 4: Steviger positioneren van Democratie en burgerschap

Democratisch burgerschap zit best goed in ons convenant. Het zegt expliciet dat bibliotheken bijdragen aan het versterken van democratie en burgerschap en dat deze rol verder moet worden uitgebouwd en bestendigd.

Toch formuleert het Europese rapport het nog steviger. Bibliotheken worden daar beschreven als onderdeel van de kerninfrastructuur van de democratie: vrije en veilige plekken voor kennis, debat en de ontwikkeling van democratische vaardigheden

Het lijkt een klein verschil maar eigenlijk zegt ons convenant: de bibliotheek draagt bij aan democratie en Europa zegt veel nadrukkelijker: de bibliotheek ís infrastructuur voor democratie. Ook hier is betere waardering mogelijk. Maar let wel: dan moeten bibliotheken dat ook breder invullen dan nu. En ik denk zelfs dat daar met overheden best over te praten is. Ik zie daar verschillende mogelijkheden voor met cursussen, debatavonden en ondersteuningen van burgerinitiatief. 

Punt 5: Bibliotheken als essentiële sociale infrastructuur bij crises

Toegegeven, ons convenant werd opgesteld in 2023 en 2024. De wereld is twee jaar alweer verder opgeschoven in allerlei vormen van instabiliteit als oorlogen en natuurrampen. Het Europese rapport beschouwt bibliotheken als essentiële sociale infrastructuur bij oorlog, natuurrampen en andere crises. Zij zijn in staat om te reageren op lokale behoeften en ruimte te bieden voor informatie, opvang, reflectie en herstel. 

Het is een thema dat in Nederland wel rondzweeft maar dat nog niet geland is. En ik vermoed dat deze rol echt een plek mag krijgen in het nieuwe convenant. Misschien is weerbaarheid en publieke basisinfrastructuur wel een goed thema. 

Bedankt Europa, hup Nederland!

Zo dat waren mijn vijf punten. Ter overweging. Ik denk dat ze best in te passen zijn en dat we echt niet naar tien opgaven moeten. En op sommige punten twijfel ik ook wel eens. Zo'n punt waar ik over twijfelde maar uiteindelijk niet toevoegde is de rol van bibliotheken rond gezondheid. Terwijl ik wel zie dat leefstijl nadrukkelijk hoort bij regie houden over je leven. Maar hoe? Zo zie je maar, ik weet ook niet alles. 

Nou, wie dacht dat Nederland met een zorgplicht wel klaar was met bibliotheekwerk, moet toch het Europese rapport eens lezen. Die ziet dat er nog best wat ontwikkelpunten zijn te vinden. En bij elk punt dat ik hierboven aanstip, heeft het rapport dus ook nog eens mooie best practises te bieden. Niet alleen lullen dus, ook poetsen! U kunt gelijk aan de slag. En dubbel goed nieuws: ik begrijp dat dit rapport in vertaling beschikbaar komt. Daar zal de VOB ongetwijfeld nog voor op de lijn komen. Lezen dus dat rapport. Want dat heb ik nog niet genoemd dat ze ook nog met metaforen en rollen van bibliotheken komen. Maar hé, ik moet 160 pagina's voor jullie weer terugbrengen tot de essentie. 

Maar ik deed het weer graag, deel het ook graag en leerde er zelf ook weer van. Een dikke pluim voor expertgroep die dit rapport opstelde.

Bedankt Europa, hup Nederland!

Hoe de boetevrije bibliotheek Nederland veroverde

De boetevrije bibliotheek wordt de norm en dat past in de trend dat de bibliotheek een basisvoorziening is waar zo weinig mogelijk drempels voor moeten gelden. Dat kan ik wel stellen na het vervolgonderzoek dat ik er de afgelopen weken naar deed samen met Hidde Stobbe van de Vereniging van Openbare Bibliotheken. Maar voordat ik naar de cijfers ga even een stukje geschiedenis. In 2009 - ja, zeventien jaar geleden - schreef ik namelijk al dat het tijd werd om de boetes af te schaffen. En dat dat ook kon. De eerste bibliotheken die het durfden waren de Bibliotheek Rivierenland en Biblioplus. We schrijven dan het jaar 2012 waarin deze dappere bibliotheken het voortouw namen. 

Steeds meer bibliotheken schaften de boetes af. Omdat boetes ervoor zo
rgden dat af en toe ouders het abonnement van hun kind kwamen opzeggen na een paar vervelende boetes. Tja, dat is natuurlijk het paard achter de wagen spannen. Boete geïnd, kind kwijt. En ook zagen bibliotheken dat bijna iedereen altijd netjes een boek terugbrengt en als het al te laat is, dan vaak net een paar dagen te laat. Geen onwil maar net gemist. En met digitale oplossingen als een inleverattendering of een attendering als een ander het gereserveerd heeft is dat vrij eenvoudig op te lossen. 

En dus steeg het aantal boetevrije bibliotheken na 2012 snel. In 2026 is er in meer dan 90% van alle gemeenten een vorm van boetevrij lenen mogelijk en bij ruim de helft van alle gemeenten geldt dat voor iedereen die van de bibliotheek gebruikt. Kijk maar eens naar onderstaande grafiek.

Meer dan 90% van de inwoners kan kiezen voor een boetevrije bibliotheek

De groei tellen we op drie manieren: naar bibliotheekstichtingen, naar gemeenten en naar inwonertal. Dat deed ik in het begin omdat er toen nog wel iets verschil in zat.  Een verschil dat je nog steeds deels terug ziet. In 2026 heeft 89% van de bibliotheken over naar een vorm van boetevrij. Die bibliotheken zijn actief in ruim 94% van de gemeenten en die vertegenwoordigen 95% van de inwoners.

Opvallend is de snelle groei tussen 2023 en 2026. Want wie kijkt naar de groei tussen 2017 en 2023 kon ook denken dat het aan het afvlakken was. Ik schrijf die groei vooral toe aan extra financiële middelen die beschikbaar zijn gekomen waardoor gemeenten en bibliotheken dit konden realiseren. 

Onderverdeling in boetevrij

Die ruim 90% kent wel een paar 'smaken' in boetevrij. Op de eerste plaats zijn er bibliotheken die volledig boetevrij zijn. Welke abonnementsvorm je ook hebt, niemand hoeft te-laat-geld te betalen. Deze bibliotheken zijn blauw gekleurd in het landkaartje.

Daarnaast heb je bibliotheken die slechts een deel van hun leden geen boete laten betalen. Grofweg zitten daar nog twee mogelijkheden bij: 1) bibliotheken die een topabonnement hebben waarbij tegen extra betaling geen te-laat-geld hoeft te worden betaald en 2) bibliotheken die kinderen geen boete laten betalen. Uiteraard is er ook nog een combinatie van die twee mogelijk. Deze bibliotheken/gemeenten zijn oranje gekleurd in het kaartje.

Als je dat uitsplitst met de laatste onderzoeksgegevens, zie je het volgende. 

Ik ben bij deze onderverdeling even uitgegaan van de uitsplitsing naar inwonertallen. Die komt uit op 95,0% in totaal. 50,6% is daarbij volledig boetevrij is en 44,4% is voor kinderen boetevrij of heeft een pluspakket. Slecht in 5,0% van de gevallen is er nog in alle gevallen sprake van een boete. 

Die 5,0% van de inwoners zit overigens bij 11,2% van de bibliotheekstichtingen. Daaruit kun je halen dat het nog voornamelijk wat kleinere bibliotheekstichtingen zijn.

De laatste bibliotheken zonder boetevrij

In het overzicht dat ik maakte met de VOB staan nog veertien bibliotheekorganisaties. Die veertien organisaties zitten nog in vier provincies: Utrecht, Zuid-Holland, Gelderland en Overijssel. Als ik kijk naar de lijst met bibliotheekorganisaties, zijn het vooral organisaties die het financieel niet al te ruim hebben. Een financieel zetje van de gemeente zou hier dus kunnen helpen. En ik denk dat op een aantal plekken de plannen voor boetevrij ook al in de pijplijn zitten. 

Maar het gaat hard. In de paar weken die Hidde en ik werkten aan het onderzoek moesten we opletten of er niemand overstapte. En verrek, de bibliotheek Wijchen, gestart per 1 september naar boetevrij veranderde van kleur tijdens het onderzoek. En begin volgend jaar stapt Den Haag bijvoorbeeld over op Boetevrij. De laatste hele grote bibliotheek die dat doet. 

Met andere woorden: iedereen is in beweging. Het lukte de ene eerder dan de andere. Een kwestie van tijd (en geld) dus. En oja, opvallend is ook dat alle bibliotheken die ooit begonnen aan boetevrij dit nog steeds handhaven. Niemand krabbelt dus terug. Niemand ziet dus een reden om het terug te draaien.

Hoeveel geld ging er om in boetes?

Dat cijfer is niet landelijk bekend. In de financiële cijfers die uit worden gevraagd voor de gegevenslevering wordt gevraagd om het totaal van inkomsten van gebruikers.  Een oude stelregel was dat het 2% tot 3% van een bibliotheekbegroting was. Tot een aantal jaar geleden zou dat zo'n € 10 miljoen op jaarbasis zijn geweest. Minder dan een euro per inwoner. 

Twee trends: gratis lidmaatschap en boetevrij;  drempelvrije toegang tot een basisvoorziening

Boetevrij gaat nooit meer weg en wordt een de facto standaard. En daar achteraan zien we in bibliotheken allerlei vormen van gratis lidmaatschap voor volwassen. Ook daar publiceerde ik met Hidde Stobbe van de VOB in het voorjaar nog een overzicht van.  Beide stappen passen bij de herpositionering van het lidmaatschap van bibliotheken. Sterker: ze passen bij de bibliotheek als basisvoorziening waarvoor geen drempels zouden moeten gelden. Daarbij kantelen bibliotheken van een distributiemodel voor boeken en andere media naar communitymodel rond een leven lang ontwikkelen. Wie daar meer over wil weten, kan nog eens bij dit artikel uit 2020 verder kijken. 

Trots

Het begon met een artikel in 2009. Eerste bibliotheken in 2012. En nu een de facto standaard waarbij ruim 90% een vorm van boetevrij heeft en meer dan de helft een vorm van gratis abonnement voor volwassenen. Waar ik trots op ben is dat bibliotheken in deze periode het aandurfde om een experiment aan te gaan met het meest kostbare dat ze hebben: de verbinding met inwoners in de vorm van het abonnement. We wisten wat we hadden en we wisten niet zeker wat we kregen. Dank aan al die dappere bibliotheekdirecteuren, specialisten, medewerkers en vrijwilligers die mee gingen in dat avontuur. 

En zijn we klaar?

Nee, nog lang niet.

Weten we dat we het kunnen?

Het antwoord is volmondig ja.

----------

Het dossier Boetevrij / achtergrondinformatie en verantwoording van het onderzoek

Het dossier

In 2009 schreef ik voor het eerst over de mogelijkheid dat een bibliotheek zonder boetes mogelijk moest zijn. Op 1 april 2012 was het Biblioplus (Boxmeer en omgeving) de eerste bibliotheek die bij wijze van pilot startte met een boetevrije bibliotheek. De pilot werd in 2013 grondig geëvalueerd waarna het blijvertje werd in deze bibliotheek. Op 1 januari 2014 startte de Bibliotheek Rivierenland - net voor het aflopen van de pilot bij Biblioplus - met boetevrij lenen in alle vestigingen. En daarmee waren de eerste schapen over de dam. In het najaar van 2016 volgde de eerste complete provincie die volledig boetevrij werd. Dat was de provincie Groningen. 

In november 2017 schreef ik een rapport over de boetevrije bibliotheek. Daarin constateerden we dat het niet de 'rijkste' bibliotheken waren die het invoerden en dat de bibliotheken die startten met volledig boetevrij een doelstelling hadden om 1) het lenen aangenamer te maken voor leden, 2) leden beter vast te houden en 3) om minder tijd en aandacht kwijt te zijn aan dit onderdeel en meer ruimte te maken voor programma's van de bibliotheek. Toen werd geconstateerd dat doel 1 en 3 goed gehaald werden maar dat het tweede doel (leden vasthouden) nog niet goed te meten was. 

Medio 2019 deed ik een update van het aantal boetevrije bibliotheken. In het najaar van 2019 deed ik een  update van het onderzoek van 2017 en heb ik gekeken of toen al meer bekend was over de lange termijnuitkomsten. Uit dat onderzoek bleek dat 1) bibliotheekdirecteuren nog steeds enthousiast waren over de invoering van boetevrij en dat het ze ruimte gaf om te vernieuwen en 2) dat het nog steeds lastig is om dat cijfermatig te onderbouwen. 

In 2023 kwam een volgende update uit. 

Het onderzoek

Het uitzoeken van welke bibliotheek wel of niet boetevrij is, en zo ja, op welke manier, is klus die veel tijd en aandacht vraagt. Er is geen centraal overzicht waar dit bijgehouden wordt. Sinds 2014 houd ik zelf dit overzicht bij. Voor de opzet van het overzicht van 2026 kreeg ik hulp van de VOB in de persoon van Hidde Stobbe. Hij controleerde alle websites en maakte een nieuw overzicht. Daarbij is met name heel zorgvuldig gekeken naar bibliotheken die nog niet boetevrij zijn. Sommige bibliotheken zeggen bijvoorbeeld dat je nooit meer boete hoeft te hebben door de melding van een inleverattendering maar hanteren toch nog boetes. Soms is het dus nog best lastig om er achter te komen. Voor inwonertallen en gemeenten hebben we ons gebaseerd op de opgave van de op dat moment meest recente WSOB-cijfers, die over 2024.  

Wat ik allemaal maar wil zeggen: we hebben ons uiterste best gedaan een zo goed mogelijk overzicht te geven. En toch kan er een foutje in staan. Mocht dat zo zijn, laat het mij weten en dan verander ik dat natuurlijk met alle liefde. 

De miljoenennota 2027 en de vraag die uw ambtnaar kan gaan stellen...

Prinsjesdag! En de miljoenennota. En natuurlijk duiken we daar even in. Want in de wandelgangen werd al gefluisterd dat de extra middelen voor bibliotheekwerk nog niet overgaan naar het algemene gemeentefonds maar nog een jaar een decentralisatie-uitkering blijven. Dat betekent dat het geld nog een jaar extra gelabeld blijft voor bibliotheekwerk. Maar het kan bij ambtenaren ook tot de verkeerde conclusie leiden dat het incidenteel geld is. Ik leg hieronder uit wat je moet zeggen als bibliotheekdirecteur als dat gebeurt. 

Welkom bij het balletje, balletje tussen ministeries waar je makkelijk het spoor bijster kunt raken. Houd het hoofd koel en lees mee.

De bijlage bij de miljoenennota 

Ok daar gaan we. De afgelopen twee jaar hadden gemeenten al een dentralisatieuitkering voor bibliotheekwerk. € 2,95 per inwoner met een minimum van € 100.000,- per gemeente. Die regeling wordt nog een jaar voortgezet omdat de wetswijziging van de bibliotheekwet nog niet is afgerond. En dus vind je op pagina 268 in de algemene toelichting bij de miljoenenota het volgende staatje over de bedragen die naar het gemeentefonds gaan.

Een overijverige ambtenaar van de financiële afdeling - die het dossier niet kent - zal zeggen dat dit eenmalig geld is. En toegegeven, de toelichting op pagina 269 van de bijlage helpt niet echt. Daar staat namelijk dit.

Dit laat niet doorschemeren dat er structureel geld komt. Maar wie goed leest, ziet dat het geld overgeboekt is vanuit de begroting van het ministerie van OCW. Je moet voor de structurele middelen overschakelen naar de begroting van dat ministerie. Daar zit dat nog vast. Daar zal ik zo ook het voorbeeld van geven. 

Maar ook in de toelichting bij de miljoenennota vind je het nog terug. Maar wel een heel eind verder dan het vorige staatje. En daar was die overijverige ambtenaar al afgehaakt. Het is op pagina 310 van de toelichting op de miljoennota, waar je vervolgens nog een tekst met een toelichting op de cultuurbegroting. En daar wordt het volgende gemeld. 

En daar leest u dat er nog extra middelen op de OCW-begroting staan die de komende jaren nog naar het gemeentefonds moeten. Het structurele geld zit dus nog bij OCW. 

Dus op naar de begroting van het OCW!

De begroting van het ministerie van OCW

De bijlage bij de miljoenennota was ruim 400 pagina's, die van het ministerie van OCW net geen 200. Een stuk overzichtelijker dus. En op pagina 110 van deze begroting, kom je onderstaande staatje tegen met bedragen voor bibliotheekwerk voor de komende jaren. 

En dan zie je dus dat het bedrag voor bibliotheekwerk in 2028 plotseling met € 62 miljoen stijgt. En dat is precies het bedrag dat in 2027 werd toegevoegd als decentralisatieuitkering voor het gemeentefonds. Als de wetswijziging met de zorgplicht dus door de Kamer is zal in de volgende begroting alles worden overgeboekt naar het ministerie van Binnenlandse zaken en die zal het toevoegen aan het gemeentefonds. 

Met andere woorden: de middelen zijn dus structureel geregeld. 

De bedragen die erbij horen

Wat betreft de middelen voor 2027: het minimumbedrag wordt € 105.000,- of € 3,05 per inwoner. Meer dus dan het was. Die bedragen moeten in de september-circulaire die een dezer dagen uitkomt, bevestigd worden. Dat bedrag wordt ook doorgetrokken in volgende jaren (inclusief indexering in het gemeentefonds). Nee, dat staat niet in de begroting maar dat kun je weer halen uit de vraagbeantwoording bij de wetswijziging die ik op deze plek een paar weken geleden behandelde. 

De bedragen per gemeente staan in de septembercirculaire voor gemeenten op pagina 87. Die tabel begint zo.

Nou, met dit dossier kunt u de hele puzzel leggen en alle vragen beantwoorden die u mogelijk kunt krijgen van een overijverige financiële ambteraar. Ik geef toe, het lijkt op balletje-balletje maar hier zijn ambtenaren echt bezig met een knap staaltje werk voor bibliotheken. 

Zo, bent u weer bij. Kunnen we ons weer met echt werk bezig houden.

Bibliotheek meest bezochte instelling van Nederland

De afgelopen week kwamen de jaarcijfers van bibliotheken over 2025 uit. Mooie cijfers die op alle fronten een groei lieten zien: meer locaties, meer leden, meer bezoekers en meer (deelnemers aan) activiteiten. De sector glom weer van trots. En terecht: want dit heeft de sector goed voor elkaar. De bibliotheken hebben er veel werk aan en de KB brengt het geweldig samen, maar het brengt ons ook veel goeds. 

En natuurlijk ga ik in de komende tijd weer veel doen met die cijfers: er komt weer een staat van het bibliotheekbestel, de provinciale atlas van bibliotheekwerk zal ik weer maken en tegen de Kerst natuurlijk de lijstjes van bibliotheken. 

Een grafiek die ik al een paar jaar niet meer gemaakt had was die van de bezoekers zoals hierboven. En zoals u ziet, blijven bibliotheken de meest bezochte instelling van Nederland.

Perceptiekloof tussen bibliotheken, casino's en voetbalstadions

U en ik weten dat bibliotheken goed bezocht worden. Toch is dat voor velen nog een klein geheim. Dat noemen ze de perceptiekloof: het lijkt klein maar in werkelijkheid is het groter dan gedacht. Of andersom. Want als  je vertelt dat je een organisatie bent met 1.280 locaties, 3,8 miljoen leden en... bijna 60 miljoen bezoekers, blijkt die kleine bibliotheek in een dorp ineens onderdeel van een heel groot geheel. 

Met andere woorden: als je iets organiseert bij een bibliotheek heb je altijd publiek. Dat maakt samenwerken met een bibliotheek natuurlijk ook bijzonder interessant. De top-3 voor bibliotheken met bezoekersaantallen zijn de OBA (4,3 miljoen), Rotterdam (2,4 miljoen) en Den Haag (2,2 miljoen).

Bibliotheken worden dus vaak onderschat. Ook casino's - die heb ik hier maar eens toegevoegd - kennen dit effect. Die krijgen met 5,3 miljoen bezoekers per jaar - aan alleen al Holland Casino - bijna net zoveel bezoekers als alle voetbalstadions. En voetbalstadions worden dan weer altijd te hoog ingeschat, hoewel die maar 10% van de bezoekersaantallen van bibliotheken halen, zo'n 6,1 miljoen bezoekers. Daarbij zijn Ajax, Feyenoord en PSV samen alleen al voor 2,4 miljoen bezoekers zorgen. De OBA met 4,3 miljoen bezoekers heeft ruim vier keer zoveel bezoekers als de Johan Cruijffarena. Maar toegegeven die voetbalstadions maken wel meer herrie.

Post-corona

De verhouding tussen de partijen maakt elkaar ten opzichte van 2019 en 2023 - de jaren waarin ik eerder dit overzicht maakte, niet zo heel veel. Wel zie je dat bijna iedereen nog moeite heeft om de cijfers van voor de coronaperiode te overtreffen.  

Musea, theaters en poppodia zijn, net als bibliotheken, nog niet of nog maar nauwelijks op het niveau van voor corona. De musea haalden in de afgelopen jaren wel de bioscopen maar ook zij zijn nog niet terug op het niveau van voor corona. Toen tikten ze 34 miljoen bezoekers aan en nu nog maar ruim 30. Poppodia groeien goed maar wel naar hun omvang. Dus de stijging zit in honderdduizenden en niet in miljoenen. Wel knap werk. 

Attractieparken zijn wel ruim boven hun bezoekersaantal van voor corona. Voor corona stonden ze op 21 miljoen, nu op ruim 27 miljoen. Dat is vooral te danken aan koploper De Efteling die flink investeerde in nieuwe attracties. 

Een mooi rijtje

Toch is dit een mooi rijtje naast elkaar. De culturele instellingen als bibliotheken, musea, theaters en poppodia zijn met elkaar groter dan de attractieparken, voetbalstadions en casíno's. Een mooi beeld dat de culturele instellingen breed gewaardeerd en gebruikt worden naast instelling voor een algemener vermaak. 

Niks groter dan de bibliotheek?

Is er dan niks groter dan een bibliotheek. In een vorig blogje haalde ik al aan dat de kerk, de moskee of  een andere religieuze instelling in Nederland wellicht nog dicht tegen de bezoekersaantallen van de bibliotheek aan kan komen.  Er zijn alleen geen officiële cijfers van en onze lieve Heer heeft geen teller bij de deur. Ik vroeg AI of deze toch een berekening kon maken van het aantal bezoekers aan religieuze instellingen. Het antwoord daarop was: '12% tot 13% van de bevolking vanaf 15 jaar regelmatig (minstens één keer per maand) een religieuze dienst. Hoewel je uit dit percentage met een wiskundige formule een schatting kunt maken van het totale aantal kerkbezoeken per jaar, is het in de praktijk zeer complex en onnauwkeurig om hier een exact aantal bezoekers uit af te leiden.' 

Toch geeft AI dan een berekening en die komt uit op ongeveer 60 miljoen bezoekers per jaar. Ongeveer gelijk aan bibliotheken dus.

Heer der wetenschappen...

Bovenstaande gebed kreeg ik ooit toegestuurd door Jos Debeij. Mocht u als bibliotheekdirecteur toch nog tandenknarsend naar die bezoekersaantallen van de kerken en moskeeën kijken, dan rest u slechts bovenstaand gebed tot de Allerhoogste. "Moge de bibliotheek bewaard worden voor brand en in de toekomst passend worden uitgebreid...." Het komt uit een oud missaal met gebeden. En daar was er dus ook één voor de inzegening van een nieuwe bibliotheek. Het zal bij oude bibliotheken met een Katholieke oorsprong - vooral in het zuiden van het land - begin vorige eeuw nog wel eens gebruikt zijn. 

Wie naar het rijtje met bezoekersaantallen kijkt, zou zomaar kunnen vermoeden dat menig bibliotheekdirecteur of de directeur van de VOB dit gebed ook inderdaad gepreveld heeft in de afgelopen jaren.... 

Hard werken

Gekkigheid. Een glimlach op het gezicht door de nieuwe cijfers. Het gebed ten spijt, wij weten allemaal dat het gewoon hard werken is. Maar met succes. En dat geldt ook voor onze collega's bij musea, theaters en poppodia. De culturele sector als geheel zorgt voor veel bezoek en daarbinnen is de bibliotheek veruit de meest bezochte instelling van Nederland!

En nu snel weer aan de slag... want er wachten, eh, bezoekers.