Hoe verder? : TNO-rapport eBooks : deel 7 : reacties en slot

Aan de martelgang van het TNO-rapport komt een eind. En dat is maar goed ook. We hebben er nu wel lang genoeg over gepraat. Nog een paar reacties en dan aan de slag.

Tempo en geld
Tempo wil iedereen. Iedereen vindt die twee tot drie jaar te lang. Ook René Bladder - beheerder van de LinkedIngroep Ebooks - reageerde dat bibliotheken tempo moeten maken. Erna Winters, directeur van Kennemerwaard, gaf aan bereid te zijn geld vrij te willen maken in forse omvang. Zelfs in deze moeilijke tijden.

Google?
Ook een heel sympathieke reactie via de mail kreeg ik van Rob de Bie, projectleider ICT bij Biblioservice Gelderland. Hij schreef mij over de strategie van Google. Iets waar ik bij de bespreking nauwelijks bij stil heb gestaan. Maar inderdaad, Google gaat ondertussen natuurlijk gewoon verder. Wat doen we daar mee? Waar denkt u dat Google over twee tot drie jaar staat? Jan Klerk wijst in één van zijn laatste blogposts op het horrorscenario als blijkt dat Spotify ook voor eBooks beschikbaar gaat komen.

En wat moeten wij dan nog? En dat onderstreept nu net die urgentie. Het is echt erop of eronder.

Bibliotheken verenigt u!
Eén grote Nederlandse internetbibliotheek. TNO geeft de aanzet, aan ons om 'm in te koppen. Met een flinke zak geld op zak om content te regelen. Als het gaat om verenigen hadden we daar volgens mij de VOB voor. En als het gaat om inkopen een inkoopcommissie. Wat mij betreft moet maar eens nagedacht worden hoe de opdracht van de inkoopcommissie eens flink verruimd kan worden.

Bibliotheek.nl
Bibliotheek.nl heeft bewust een periode genomen om na het verschijnen van het TNO-rapport nog eens goed te luisteren naar de branche. Er zijn gesprekken over dit rapport ingepland met de VOB-commssies Marketing en Digitale Bibliotheek. Maar dat is het dan ook maar wat mij betreft. Minder praten, meer werken. En het zou mij niet verbazen dat achter de schermen door bibliotheek.nl ook al gewerkt wordt aan de eerste stappen.

Onze Vlaamse collega's en DBNL
Eén van die eerste stappen zou bijvoorbeeld best eens de aankoppeling kunnen zijn van de digitale bibliotheek van de de Nederlandse letteren: DBNL. Dit is een site waar al heel veel Nederlandstalige titels rechtenvrij beschikbaar zijn. Onze Vlaamse collega's hebben dat al gerealiseerd (zie foto). Zo las ik het Achterhuis van Anne Frank en Kruistocht in spijkerbroek. Zou mij dus niet verbazen dat pal na de zomervakantie dat beschikbaar zou komen in Nederland. Als ik Bibliotheek.nl was, zou ik daar nu mee bezig zijn.

NBD plus plus plus
Van NBD-zijde heb ik niet echt een reactie gehoord en ook niet echt gevraagd. Het lijkt mij dat dit voor de NBD toch reden genoeg zal zijn om hun ePortal nog eens flink op te schudden en te investeren in een paar aardige verbeteringen. Zo suggereert Kees Hamann van Bibliotheek Vlissingen dat het goed zou zijn om onbekende schrijvers de gelegenheid te geven om via de bibliotheek te publiceren. Voor de schrijvers creëren de bibliotheken een podium, voor de bibliotheken betekent het content. Overigens is dit een initiatief waarvan ik al gehoord heb dat Bol en iTunes daar ook al naar kijken. Kapers op de kust dus.

Een ander idee waar NBDBiblion ook nog wat zou kunnen werd me in de schoot geworpen door Erwin Karst van de Bibliotheek Hengelo. Hij vroeg zich af op Spotify bijvoorbeeld niet gekoppeld kan worden aan onze systemen. Niet alleen boeken maar ook muziek.

En ze leefden nog lang en gelukkig?
Ik eindig graag positief. En toch kan ik aan dit verhaal niet alleen maar een prachtig harmonieus slotakkoord laten horen. Jazeker, er ligt een goed rapport. Veel aanknopingspunten. Meer eerlijk is eerlijk: veel wisten we natuurlijk ook al.

Waar het nu om gaat is dat er echt wat gebeurt, dat er visie is op basis waarvan geld beschikbaar komt en draagvlak om met z'n allen daar ook de schouders onder te zetten. Tegelijkertijd zou het toch niet verkeerd zijn om te linken aan partijen als Google en Bol.

Meer en meer raak ik ervan overtuigd dat het niet alleen goed moet zijn maar ook nog eens razendsnel beschikbaar moet gaan komen. In de sector die altijd poldert zal dat nog een hele kluif worden. Ik wens onszelf veel succes!

Gerard Bierens vat even samen : TNO-rapport eBooks : deel 6 en samenvatting

Zo, die Gerard Bierens vat alles van het rapport nog even alles handig samen. Handig als je intern nog even mensen wilt bijpraten. En aan het eind aardige stellingen om samen met je collega's over te praten.

Oh, ja, er gaat telkens wat mis bij mij met deze slidesharepresentatie. Dus klik even op dit linkje om goed naar zijn presentatie te komen.

Jan de Waal komt bij Blauwe Brug werken!

Enige tijd geleden meldde ik dat we een nieuwe collega zochten. Dat was nog geen makkelijk traject. En om eerlijk te zijn: we zijn ook nog niet helemaal klaar. Het blijkt dat het vinden van een goede ICT-collega met flink verstand van bibliotheekwerk nog niet zo'n hele logische combinatie is.

Een stukje van de vacature is echter ingevuld en met een naam die velen zullen kennen: Jan de Waal, werkzaam bij de Bibliotheek Maasland. Jan had een prachtige sollicitatiebrief die ongeveer in de trant lag van: 10 redenen voor mij om niet te solliciteren. En hij deed het toch!

De komende tijd zal Jan de Waal voor ongeveer twee dagen per week aan het werk zijn voor Blauwe Brug. Een deel van zijn werk zal gekoppeld zijn aan het webpresenceproject in Deventer. Daar koppelen we ideale website van de Overijsselse bibliotheken aan de ICT-ontwikkelingen van Bibliotheek.nl. Dit terwijl we tegelijkertijd doorsteekjes maken van Joomla! naar BARTcms en van Vubis naar Bicat.

Naast de ondersteuning in het landelijke traject in de bibliotheek Deventer zal hij ook de ICT-afdeling gaan ondersteunen in brede zin. De komende tijd zal hij dan ook met een flink aantal klanten van Blauwe Brug kennis maken en met de afdeling zelf.

Jan de Waal heeft een bijzonder overzichtelijk CV. Hij werkt gewoon sinds 1987 bij dezelfde werkgever. En ook daar blijft hij gewoon aan het werk. Zijn directeur is ervan overtuigd dat door deze gecombineerde functie ook de Bibliotheek Maasland er beter van wordt.

Naast de activiteiten van Jan de Waal in de Joomla!-gebruikersgroep is hij ook wel bekend van zijn inzet in Second Life. Het afscheidsfilmpje voor Henk Middelveld is mede door zijn inzet en dat van een aantal ROC-studenten tot stand gekomen. Daarnaast publiceerde hij voor 23dingen een merken-ABC. Een filmpje dat inmiddels door een half miljoen mensen is bekeken.

Minder bekend is zijn fascinatie voor de kunstenaar Loustal. Hij runt al 10 jaar de website Loustal.nl.

Jan welkom in Overijssel en Gelderland en veel succes!

Wat een vader zijn dochter leert of toch andersom?

Aan het eind van het pinksterweekend komt mijn oudste dochter wat nukkig naar me toe. "Het wil niet", bromt ze. Ze lijkt boos maar ik weet dat als ze zo doet dat ze zichzelf dwars zit. Kan ik je helpen vraag ik? "Ja", bromt ze nog even boos. Ze heeft een drukke week voor de boeg in haar 2-Gymnasiumklas. Ze kan goed leren maar ze is wat ziek geweest in het pinksterweekend. En nu ziet ze even niet hoe alles moet.

We maken een planning samen. Die is inderdaad krap voor deze week. Ze lijkt een paar privédingen te moeten laten schieten. Dat is niet leuk. Dan heeft ze nog een practicum Natuur/Scheikunde waar ik haar even mee moet helpen om op gang te komen. Dat kost niet veel tijd maar we wel even afspreken wanneer we dat doen. Ik ben - helaas voor haar - ook niet altijd op afroep beschikbaar. De planning voor deze week loopt nu voor haar. Haar twee proefwerken, het SO en werkstuk (dit is echt een gewone week!) zitten er in.

De volgende ochtend start ik zelf alles weer op. Pfff. Wat een rare week is dit. Een beetje een rot gevoel. Veel kortere afspraken in Deventer die telkens mijn dag breken. Mijn week valt uiteen in allerlei brokjes. Dat voelt niet lekker. Nergens meer een heel dagdeel om eens wat uit te werken of rustig alle mail weg te werken.

Ik denk aan mijn dochter: hoe loste zij dat op? Oja, een planning. Ik pak mijn agenda en zet op een rijtje wat er deze week allemaal moet: wat zijn mijn proefwerken en werkstukken. Wat moet wel en wat moet niet? Et voila, de tent de draait weer.

Leuk om die parallel zo te kunnen zien. Dat trucjes soms gewoon ook werken. Maar ook een beetje genant. Want eerlijk gezegd was ik wel een beetje boos op haar geworden dat ze haar planning zo had laten lopen. En wat denkt u: Was ik boos op mezelf dat ik mijn eigen planning zo had laten lopen? Welnee, ik vond mezelf alleen maar zielig dat het zo druk was. Nou ja, allebei weer wat geleerd zullen we maar zeggen. En allebei weer flink aan de slag.

Foto: Carissa GoodNCrazy

Heren opgelet: wat te doen ná sjaaltjesdag!

Heren... even onder elkaar. Alle dames kunnen dit bericht dus overslaan. Het heeft ook niks met bibliotheekwerk te maken dus ook al die mensen kunnen dit bericht overslaan.

Vandaag zwaaide ik naar mevrouw D. en er ontglipte haar een klein gilletje. Een gilletje van opwinding wel te verstaan. En ik moet zeggen dat dat niet altijd de normale reactie is van mevrouw D. En mannen... we zijn nu toch onder elkaar, zo ingewikkeld is dat niet. Dus, nee haak nog even niet af, lees nog even door. Kleine moeite groot plezier.

Een jaar geleden attendeerde ik mijn lezers al dat er een mannelijk equivalent is voor rokjesdag: sjaaltjesdag. U weet wel die sjaaltjes waar ik nog mee op de cover van mijn eigen tijdschrift kwam. Rokjesdag is overigens dat jaar al weer een paar keer gepasseerd. En ja heren, sjaaltjes kunnen ook in 2010 nog wel.

Mijn veel te grote ego en mijn ijdelheid zijn u inmiddels wel bekend. Wellicht ook mijn voorkeur voor casual-maar-ook-weet-niet-té-casual-kleren. Terwijl ik me tegelijkertijd ook weer probeer te kleden naar de situatie. Waar een jasje usance is, zal ik dat ook vaak doen. Situaties met te veel stropdassen negeer ik overigens stelselmatig.

U weet inmiddels dat in huize D. vier mevrouwen D. wonen. Daarvan hebben drie dames D. inmiddels een eigen mening en voorkeur voor kleding. Kortom, mijn kleding wordt van alle kanten gewikt en gewogen.

Maar beste leden-van-het-sterke-geslacht, meer dan ooit draait het om detail. Eigenlijk maakte het niet meer uit welk truitje u aantrok, als die sjaal er maar om heen zat. En zo geldt voor 2010: niet de deur uit zonder armbandje.

De proef op de som is natuurlijk of het zinvol is om een armbandje te dragen. Ik zwaai met mijn rechterhand naar mevrouw D. : er gebeurt niets. Ik zwaai met mijn linkerhand (met armbandje).... nu ja het resultaat weet u inmiddels.

Het is wel grappig om te zien hoe je meegaat met van alles en nog wat. Elke keer volgt er weer een mentale barrière. Na het sjaaltje de gezichtscrème, na de gezichtscrème het armbandje. Het wachten is inderdaad op de verdere make-up voor mannen. Dus kop op vrienden - zo mogen wij elkaar toch wel noemen? - de volgende keer meer over het oogpotlood en de mascara!

En voor alle vrouwen: foei, hebt u toch tot hier gelezen!

Bouke bedankt!

Vandaag is het officiële afscheid van Bouke Arends bij de Rijnbrinkgroep. Alle officieuze afscheidsmomenten heb ik tot nu toe gemist. Dus dit is echt mijn laatste kans.

Bouke en ik zijn ongeveer tegelijk begonnen bij de OBD. Hij als sectordirecteur facilitair en ik als ICT-medewerker. En beiden kunnen we zeggen dat de OBD en de Rijnbrinkgroep ons vele kansen heeft geboden.

Broekies voeren Cyberwar
We hebben een lange geschiedenis samen. Met een paar prachtige momenten. Eén van de meest spannende was wel een traject waarbij we in conflict zaten met een leverancier van datalijnen. De Overijsselse bibliotheken gingen gebukt onder allerlei rare storingen. Elke leverancier wees weer naar een volgende leverancier. In het diepste geheim is toen besloten om in één weekend te wisselen van leverancier. Dat was een militaire operatie waarbij 100 vestigingen in twee dagen voorzien werden van nieuwe apparatuur. Waarbij niet getest kon worden vooraf en waarbij alles goed moest gaan. Bij de start van de operatie kreeg de bestaande leverancier door wat er gebeurde. Er ontstond een cyberwar waarbij de betstaande leverancier op afstand apparatuur onklaar begon te maken. De leveracier verloor die cyberwar overigens. Broekies waren we overigens in die tijd. Ik net onder de 30, hij er net boven.

Spannende en leuke tijden dus. Ik vond die samenwerking mooi omdat ik vond dat wij elkaar goed aanvulden. Bouke was veel sterker in de bestuurlijke trajecten en ik deed meer de inhoudelijke invulling. Van Bouke heb ik dan ook geleerd dat het proces soms belangrijker is dan het resultaat. Soms los je iets niet op door harder te werken of meer geld te investeren. Soms is meer communiceren en juist langzamer opereren effectiever.

De "dames van P&O"
Over het communiceren van Bouke zijn overigens ook nog wel boekdelen te schrijven. Hij had er een ongelofelijk genoegen in om tijdens de lunch de “dames van P&O” binnen een minuut op de kast te jagen met zijn mening over het doorgeschoten emancipatiebeleid. Waarbij hij steevast werd teruggepakt met opmerkingen over zijn fruitdieet en balansdagen.

Zijn laatste 1-april-grap was trouwens ook prima. In het OBD-gebouw waren net allemaal beveiligingskastjes aangebracht waarbij je alleen nog sommige kamers in kon met een pasje. Toegangsbeveiliging dus. Zo’n kastje heeft hij vervolgens ook laten aanbrengen op het toilet in de buurt van zijn werkkamer. Met de opmerking: vanaf heden is dit toilet alleen beschikbaar voor gebruik door de directeur en diens bezoek.

Wie hier nu het gevoel krijgt dat Bouke louter grappenmakend en shockerend door het leven gaat, krijgt een verkeerd beeld. Bouke werkte keihard waarbij hij inhoudelijke en bestuurlijke specialisten telkens op de juiste plek probeerde te laten staan. Heel resultaatgericht.

Zakelijkheid en menselijkheid
Ik heb altijd een groot respect gehad voor hoe hij al de taken die hij had combineerde met zijn privé-leven. Achter alle zakelijkheid heb ik ook regelmatig veel emotie gezien en kon hij diep geroerd zijn door het lief en leed van anderen. Achter alle zakelijkheid zat ook heel veel menselijkheid. Een kant die door alle bestuurlijke besognes door velen vaak minder gezien is. Eigenlijk is dat wel jammer.

Bouke heeft ongetwijfeld nog een mooie toekomst voor de boeg. Daar wensen we hem natuurlijk alle goeds bij. Wij heffen nog één keer het glas: Op Bouke!

Foto: Anneke Duinkerken

Even geen geleuter

Ik publiceer nooit zo maar. Vandaag wel. Soms moet je even genieten dat alles loopt. Kom er maar in!