In galop met de blauwe envelop naar het oranje plectrum!

In het vorige blog schreef ik enthousiast over de samenwerking met de Belastingdienst. Wees gerust dat ben ik nog steeds. Toch is het wel aardig om - een week na de ondertekening - nog even verder te gaan waar de euforie de vorige keer eindigde.

Want bovenstaande artikel las ik vrijdagavond in de Tubantia. Ik las het één keer en ik las het twee keer. Ik wreef mijn ogen nog eens even uit, maar het stond er toch echt: mensen kunnen zich al gewoon melden. Toen dacht ik al: nou, daar gaan wel een paar mensen  op af komen. Even later kreeg ik mailtje van iemand: 'er was al een spotje op TV hierover!'. Ik vroeg het na:'er was helemaal geen spotje geweest. En ik wist eigenlijk zeker dat dit bericht geen radio en TV heeft gehaald. Maar toch grappig hoe dat werkt.

Lees voor de gein het persbericht van de KB en het persbericht van de Belastingdienst nog eens door. Beide berichten van ongeveer 500 woorden en vergelijk dat eens met bovenstaande artikel. Dat zijn krap 50 woorden. Tja, zo raak je alle nuance wel kwijt.

Wat kan een bibliotheek nu al doen?
Maar ondertussen waren al flink wat burgers in galop met de blauwe envelop naar de bibliotheek. Daar kregen we van een aantal bibliotheken ook wel melding over.  En doordat we pas laat konden communiceren over het tekenmoment van het convenant, kunnen bibliotheken zich hierdoor wel wat overvallen voelen.

Veel bibliotheken pakken het gelukkig sportief op en proberen nu versneld burgers te helpen door internet-pc's beschikbaar te stellen of extra Digisterker-cursussen in te plannen. Of we horen van bibliotheken dat ze die Digisterker-cursus nu versneld gaan aanbieden. En tot slot gaven sommige collega's aan ze zelf een lijstje hebben aangelegd wie nu al in hun plaats ondersteuning biedt bij aangifte. Goed verwijzen is ook helpen..

Maaike Toonen regelde deze week weer veel. Onder andere om versneld een informatiebijeenkomst voor bibliotheken te organiseren. Daar ging woensdag een bericht van naar alle directies. Er zal dan meer uitleg worden gegeven en ook zal nu snel geïnventariseerd worden hoever bibliotheken nu al zijn? Dat wordt dus een soort nul-meting.

En verder staat er een goede  'Veelgestelde Vragenlijst' op de website. Daarin staat ook een vermelding bij wie bibliotheken nu al terecht kunnen bij de Belastingdienst rond het opzetten van een spreekuur met partners.

Opereren als stelsel
Een half jaartje geleden zwengelde ik met een aantal blogs het vraagstuk rond vluchtelingen aan. Daar is gezamenlijke groep van bibliotheken nu prima met elkaar mee aan slag. Nu dus de Belastingdienst en ik vermoed dat we deze werkwijze nog wel vaker gaan tegenkomen. Ik kan me zo maar voorstellen dat er meer landelijke partijen zijn.

Samen met de branche grote kansen  oppakken is prachtig maar het betekent ook dat je met elkaar een modus moet vinden hoe ver je kunt gaan en hoe snel je kunt implementeren. Ik denk dat we daar de komende tijd nog veel gaan leren met elkaar. De titel van het beleidsplan van de KB is: 'De kracht van het netwerk'. Als je het mij vraagt zitten daar nog flinke onvermoede krachten tussen.

En voor nu: petje af voor al die bibliotheken die spontaan al zoveel opvangen! En dan te bedenken dat we nog niet eens echt begonnen waren. Dat belooft nog wat.

Dagboek van de samenwerking met de Belastingdienst

Gisteren ondertekenden staatssecretaris Wiebes van Financiën en Lily Knibbeler,  directeur van de Koninklijke Bibliotheek een samenwerkingsovereenkomst. Huh, ministerie van Financiën? Jazeker, de staatssecretaris is namelijk ook de baas van de Belastingdienst. In de afgelopen tijd heb ik me samen met Maaike Toonen hier flink druk voor gemaakt. Ik geef hier het dagboek van een samenwerking die in luttele maanden tot stand komt.

November 2015

In oktober is Maaike Toonen gebeld. Er meldt zich iemand van de Belastingdienst. Maaike schrikt zich rot: 'is er iets mis met mijn aangifte?'. Dat blijkt niet het geval. Twee programmamanagers van de Belastindienst, Nienke Willems en Wendy de Vreede, willen graag praten over mogelijke samenwerking met de bibliotheken. 

Maaike vraagt of ik mee aanschuif bij het gesprek. Dat eerste gesprek is een feest van wederzijdse herkenning. Wendy en Nienke schetsen dat ze bezig zijn om met maatschappelijke organisaties en met burgerinitiatieven om burgers te willen ondersteunen bij het zaken doen met de digitale overheid. Wij schetsen een beeld van waar bibliotheken mee bezig zijn: kantelend van uitleenbibliotheek naar maatschappelijke bibliotheek waarbij we steeds vaker samenwerken met lokale organisaties en burgerinitiatieven. .

Beide partijen verlaten met een goed gevoel de tafel. De afspraak is elkaar snel weer te ontmoeten en dan te kijken wat we samen zouden kunnen doen.

December 2015

In de aanloop naar de volgende afspraak bereid ik met Maaike een korte presentatie voor: wat zouden bibliotheken kunnen betekenen voor de Belastingdienst? Wat hebben we met elkaar allemaal al in huis? Dat blijkt best veel te zijn. Iets simpels als PC's met internet op honderden plekken in het land blijkt een goed aanbod te zijn voor de Belastingdienst. Wij kijken daar vaak al aan voorbij als bibliotheek. Voor ons is dat heel gewoon. Ook het feit dat landelijk Digisterker en Klik en Tik - twee pakketten om te werken met computers en digitale overheid - al zijn ingekocht is een prima aanbod. En veel bibliotheken doen dit al of zijn voornemens die binnenkort te starten.

Verder willen we kijken naar een netwerk van spreekuren. Spreekuren die door maatschappelijke organisaties of burgerinitiatief kan worden ingevuld. In den lande zijn daar een flink aantal voorbeelden van. Dat zal niet in elke bibliotheekvestiging maar een groeiend netwerk waarbij we in een aantal jaar dit in elke bibliotheekstichting hebben, lijkt een wenkend perspectief. 

We bespreken het aanbod in een tweede gesprek. Dat valt in goede aarde. Een basisaanbod staat en we besluiten een derde afspraak te maken om naar  de implementatie te gaan kijken. Wat is nodig om het te realiseren?

Januari 2016

Dat derde gesprek volgt begin januari. Samen met Maaike hebben ook de uitwerking  met rollen en taken verder ingevuld. Daarin is ook sprake dat er een eenmalige vergoeding is voor bibliotheken om tegemoet te komen in eventueel gederfde inkomsten van cursussen en gebruik van internet-pc's. Verder zien we dat de uitvoering prima als onderdeel van het landelijk team basisvaardigheden kan worden opgepakt. 

Opnieuw reageert de Belastingdienst enthousiast. En heeft nog een aantal goede toevoegingen. Bijvoorbeeld om de netwerken van bibliotheken te testen op veiligheid en privacy.  Daar hebben zij partners voor die kunnen ondersteunen. Ook geven ze op verschillende punten aan waar zij scholing kunnen aanbieden voor spreekuurhouders.

Als uitvoerders zijn wij er nu wel uit. Het wordt tijd om de besluitvorming af te ronden.

In een eerder stadium waren de gesprekken al wel gedeeld met de VOB en eind januari wordt de VOB ingelicht over het verhaal wat er dan licht. De VOB doet ons de goede tip om een internetpeiling te organiseren en een informatiebijeenkomst. 

Februari

Begin februari praten we bij met het landelijk team 'de Bibliotheek en Basisvaardigheden' en de provinciale coördinatoren. Ook die zijn enthousiast en geven aan graag de handschoen op te pakken. Ondertussen komen de uitkomsten van de internetpeiling binnen. Er komen 105 reacties binnen die samen meer dan 130 bibliotheekinstellingen  vertegenwoordigen. Het enthousiasme is ook hier groot.

Er volgt een laatste gesprek waarbij ook de managers elkaar ontmoeten en de laatste afspraken maken. Een handruk volgt, de samenwerking is rond en de afspraak dat we snel naar buiten treden.

Vanaf dat moment zit mijn werk en nagenoeg op. De communicatie-afdelingen en een paar juristen nemen nu alles over: persberichten, media-uitnodigingen, de overeenkomst... in mum van tijd wordt alles klaar gemaakt. Maaike zorgt voor alle laatste puntje op de i.

Tussen de laatste handdruk en het persmoment zat een kleine week. Ik verschuif een afspraak in mijn zodat ik erbij kan zijn. Het geheel duurt nog geen 20 minuten. De staatssecretaris vertelt kort en puntig wat we gaan doen. Daar sta ik toch wel met bewondering naar te kijken, hoe iemand met zoveel dossiers ook hier precies het goede zegt. Lily Knibbeler van de KB zegt dat we het samen makkelijker willen maken voor de burger. Met een knipoog en een glimlach naar de slogan van de Belastingdienst dus. De overeenkomst wordt getekend, de foto's worden gemaakt en de pers te woord gestaan en iedereen vertrekt weer.

En vervolgens komt het ene persbericht na het andere binnen:
de NOS, Nu.nl,, de Telegraaf,, Algemeen Dagblad (met een goed filmpje met de staatssecretaris), Parool,   Binnenlands bestuur, Elsevier, Tros Radar en nog vele anderen.

Op de site van de KB vindt je meer inhoudelijke informatie. En dat is natuurlijk ook de plek waar dat hoort.

De komende maanden zal het landelijk team van 'de Bibliotheek en Basisvaardigheden' verdere invulling gaan geven aan deze samenwerking.

Maar voor nu: dank  aan Nienke, Wendy en Maaike voor de mooie samenwerking. Op naar vele burgers!

Het schuurpapier van Murakami, Pamuk en Voskuil... of hoe nieuwsgierigheid wint van twijfel

Huraki Murakami is een bejubelde auteur. In het verleden las ik 'Norwegian Wood'. En ik was maar matig onder de indruk. Was het het feit dat het zo bejubeld was, dat de verwachtingen te hoog gespannen waren? Was het de manga-achtige stijl die surrealistisch door het boek zwierf? Of was ik gewoon een cultuurbarbaar? Ik had immers 'Het museum van de onschuld' van Orhan Pamuk ook met hangen en wurgen uitgelezen. Wat had ik een hekel aan de hoofdpersoon aan het eind van dat boek! En datzelfde overkwam mij bij 'Het bureau' van Voskuil. Na één deel schreeuwde alles in mij: niet nog zoveel delen!

Ik gaf Norwegian Wood aan een vriend en ik zei erbij dat ik het met gemengde gevoelens had gelezen. Dat hij dus niet teleurgesteld moest zijn als hij dat ook zou zijn. Die avond stuurde hij mij een berichtje. Dit moet je eens lezen:

'Pijn valt niet te vermijden, maar lijden staat vrij'. Als je bijvoorbeeld tijdens het lopen denkt: 'Pff, dit is lastig. Ik kan niet meer', dan is dat 'lastig' een onvermijdelijk feit, terwijl het 'niet meer kunnen' hoe dan ook iets is dat je zelf uit maakt. Volgens mij vatten deze woorden kort en bondig de marathonsport samen

Wat bleek: een citaat uit een boek van Murakami... Een boekje over hardlopen. Even was ik vertwijfeld. Ik had de smaak van schuurpapier nog in mijn mond van Norwegian Wood. Moest ik nou toch dat andere boek van hem gaan lezen? De nieuwsgierigheid won het van de twijfel. En ik begon met het boekje 'Waarover ik praat als ik over hardlopen praat'.

Murakami doet in grote lijnen zijn levensverhaal uit de doeken: over hoe hij na zijn studie een jazzclub opbouwt, hoe hij die verkoopt, hoe hij begint met hardlopen en hoe hij zijn eerste roman schrijft. Voor iedereen die - net als ik - heel regelmatig hard loopt, is de rol van het hardlopen in zijn leven heel herkenbaar. Hardlopen wordt een moment in de tijd waar gedachten samenkomen, stilvallen en weer opnieuw in beweging komen. De herkenbaarheid dat je iets aan je conditie aan het doen bent maar dat het geheel aan bewegingen groter is dan alleen verbetering van je conditie. Ik geeft toe: hardlopen hangt tegen religie aan.

Murakami schrijft dan ook aan het eind:

Natuurlijk weet ik ook niet hoelang ik die cyclus van onrendabele bezigheden nog effectief kan volhouden. Maar ik heb het tot nu toe met zoveel volharding en zonder het beu te worden gedaan, en dus zou ik het, zolang het toch enigszins kan, toch graag blijven doen. Langeafstandswedstrijden hebben me gevormd en gemaakt tot wie ik nu ben. Wellicht zullen ze dus, zolang dat mogelijk is, ook van mijn verdere leven deel uit blijven maken, zodat we samen oud kunnen worden.

Op die manier komen en gaan de seizoenen en vliegen de jaren voorbij. Ik zal een jaartje ouder worden en vast weer een nieuwe roman voltooien. In ieder geval zal ik de te aken die voor me liggen ene voor een aanpakken en me er zo goed mogelijk van kwijten. Ik concentreer me op elke stap die ik voorwaarts zet. Maar tegelijkertijd bekijk ik de dingen ook op een zo lang mogelijke termijn en probeer ik zo vooruitziend mogelijk te zijn. Tenslotte blijf ik immers een langeafstandslopers.

Murakami is marathonloper, maakte uitstapjes naar ultra-marathons en doet af en toe een 1/4 triathlons.  Hij schrijft dat hij geen hele triathlons doet omdat dat teveel training zou vragen en hem weg zou houden bij het schrijven. Het lopen ondersteunt zijn schrijven en niet andersom. Dat is heel herkenbaar voor mij. Om die reden blijf ik hangen bij halve marathons en blijf zelfs weg bij de triathlons.

Misschien moet je marathons lopen om 'Norwegian wood' te begrijpen. De gedachten moeten zo lang en ver weg kunnen dwalen om het onnavolgbare te begrijpen. Voor alle mindere lopers - zoals ik - rest slechts het boekje 'Waarover ik praat als ik over hardlopen praat'.

Reserveer hier het boek via Literatuurplein

Onmisbaar voor wie met feitjes wil strooien: Waarstaatjegemeente.nl

Sommige mensen vragen zich af, hoe ik toch aan al die feitjes kom. Ik geef toe, ik heb een lichte afwijking voor cijfers en getallen maar dat is voor feitjeskennis helemaal niet nodig hoor. Wel moet je gewoon een aantal bronnen slim gebruiken.

Eén van die bronnen, en ik geef maar een deel van mijn geheimen prijs, is de site Waarstaatjegemeente.nl. Wil je weten hoe het met het onderwijs staat in je gemeente?  Wil je weten of je een rijke of een arme gemeente hebt?  Je vindt het er allemaal en ook nog netjes opgemaakt.

Monitor sociaal domein
Sinds enige tijd houden ze ook cijfers bij over het sociaal domein. Deels cijfers die ook rond zorg en armoede werden verzameld maar ook deels nieuwe cijfers. Je kan de cijfers van je eigen gemeente vergelijken met die van andere gemeenten, met gemeenten van soortgelijke grootte, of de gemiddelden van je provincie of van heel Nederland.

Uiterst bruikbare informatie als je voor je bibliotheek op stap gaat op dit gebied. Want wie zijn feiten niet kent, is al snel niet geloofwaardig. Vaak krijg je maar één kans om een goede indruk te maken. Een paar feiten kennen, kan dan handig zijn.

De site wordt onderhouden door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten die dit overigens met tientallen dataleveranciers in elkaar zet. Het is echt bijzonder knap. Voor mij is het een voorbeeld hoe dit ook wel voor bibliotheken mag. En ook gewoon openbaar.

Maar goed, daar ging het hier niet over. Een handige site dus. En wie dus beetje kan knippen en plakken heeft ook zijn eigen informatie in een rapport of presentatie zitten. Doe er uw voordeel mee!

Hoe de wet van Loosjes verdween uit bibliotheekwerk...Een hartstochtelijk gesprek over een nieuwe catalogus

Ooit waren er kaartenbakken. Die werden opgevolgd door terminals waarmee je alleen in de bibliotheek zelf kon zoeken. Op titel, auteur (wel eerst achternaam...) en met een beetje mazzel op trefwoord. Daarna volgde dat we die catalogus ook op internet konden zetten en jawel... je kon vanuit huis uit reserveren.

Tot slot gingen we die catalogus verrijken met allerlei andere bronnen: krantenbank, literom, consumentengids en andere bibliotheken. En de Aquabrowser deed zijn intrede. Evenals Zoek en Boek. De Aquabrowser was nog steeds een eigen index, hoewel slim gekoppeld aan de landelijke index waar kopieerslagen mee werden gemaakt.

Vier generaties zoekinterface...
Zie hier in een notendop de ontwikkeling van catalogi in Nederland. Wie snel telt ziet dat er tot aan de Aquabrowser vier generaties zijn. En een vijfde generatie doet nu zijn intrede. Voor ik vermoed een kleine 20%-30% is dat al gebeurd en voor de overige bibliotheken gaat dat de komende twee jaar gebeuren.

En nummer vijf komt eraan, maar waar is de kennis?
Veel bibliotheken gaan de komende jaren overstappen op de index van de Nationale Bibliotheekcatalogus. Dan komt generatie vijf eraan van de zoekinterfaces. Een interface die gebruik zal gaan maken van één landelijke index.

Om eerlijk te zijn: de kennis over catalogi in zijn algemeenheid en over de NBC+ in het bijzonder is bijzonder schaars geworden

Wie weet nog wat de wetten van Loosjes waren rond passieve en actieve documentatie?  Of weet u nog hoe het zit met pre-coördinatieve en post-coördinatieve indexsystemen? Nee, daar was ik al bang voor. Kijkt u rustig nog even naar het schema hierboven (met dank aan het handboek voor de bibliotheek).

NBC+ verder weg dan ooit?
Patrick Heemstra schreef een tijdje geleden een lezenswaardig artikel of de NBC niet verder weg dan ooit was.  Patrick doet aan het eind een oproep aan bibliotheken en de Koninklijke Bibliotheek om er nog eens goed naar te kijken.

De NBC+ vergt veel lokale keuzes
Met de overstap naar de Nationale BibliotheekCatalogus moeten lokale bibliotheken nog wel wat keuzes maken: welke interface ga je gebruiken? hoe laat je titels zien? welke titels laat je zien? worden ebooks als eigen collectie gezien of niet? Kortom: wie nu gaat kijken bij verschillende bibliotheken die al aangesloten zijn op de NBC+ ziet dat daar hele verschillende resultaten uit kunnen komen? Dat ligt niet aan de NBC+ want dat is 'slechts' de grote bak met cataloguskaartjes die bibliotheken zelf nog kunnen rangschikken op heel veel verschillende manieren. Het ligt dus vooral aan de keuzes die op lokaal of provinciaal niveau worden gemaakt.

Samen met een paar collega's bij de Koninklijke Bibliotheek hebben we Patrick en een stel echte bibliothecarissen (Esther Valent, Lieke de Veer, Pascale van Zuylen, Marie-Bernadette Meulenbroek, Karin de Bruin, Iwan Overpelt en Erwin Tuinstra)  nog eens uitgenodigd om samen naar al die catalogi te kijken. Doel is om gezamenlijk te komen tot een aantal relevante tips. Dat leverde een middag op met hartstochtelijk debat over hoe je je zoeksysteem moet inrichten. Een debat wat ik eerlijk gezegd al heel lang niet meer gevoerd heb.

In onze eerste bijeenkomst afgelopen week nam Johan Stapel ons onder andere mee langs alle mogelijkheden die je hebt met de NBC+ (zie het plaatje boven).En uiteraard liet Patrick zien waar hij zelf in zijn rondreizen door het land tegen aan loopt.

Over enkele dagen is er een tweede bijeenkomst en hopen dan de goede tips af te kunnen ronden.

Zelf vast testen?
Veel bibliotheken leunen voor deze keuze op hun leverancier of hun provinciale ondersteuner. Hoewel die uiteraard veel kennis hebben, vind ik dat een beetje discussie over de inrichting van onze zoeksystemen best wat breder gevoerd mag worden. Maak voor de gein zelf eens een rondje langs verschillende catalogi.

En vooruit: als je wat verder wil kijken  zoek dan eens naar het ebook van Vestdijks Rumeiland of naar CD's van de in de jaren '80 beroemde boy-band A-Ha. Ik weet het, het zijn niet de makkelijkste vragen maar met de techniek van vandaag zou dat toch een peuleschilletje moeten zijn. En kijk eens hoe deze vragen op verschillende manieren worden beantwoord door zoeksystemen. Je zult verstelt staan van de verschillen.

En nu?
Nou, dus zometeen hebben we een mooi verhaal met paar goede tips. Dat wordt een mooie aanvulling op veel technische informatie die er al is bij de Koninklijke Bibliotheek. En dan moeten we maar eens even kijken hoe we dat op verschillende plekken netjes kunnen verspreiden. Ik vermoed dat daar nog wel wat vraag naar kan zijn. Laat het me weten, ik breng het graag verder.

Dat had natuurlijk best pre-coördinatief gekund maar post-coördinatief kan natuurlijk ook. Dat het gebeurt is misschien maar het belangrijkste.

Hoe Karien mij hielp van 7 naar 23 ideeën voor vluchtelingen

Vluchtelingen: op 7 september 2015 schreef ik er voor het eerst over. Of we niet iets moesten doen als bibliotheken. Een week later schreef ik een blog over een noodbibliotheek en blog  met 7 ideeën voor bibliotheken. De lijn werd opgepikt door de Koninklijke Bibliotheek die op korte termijn een werksessie met bibliotheken organiseerde. Begin oktober kon ik daar alweer een uitgebreider verhaal vertellen maar gingen bibliotheken ook met elkaar aan de slag.

Van blog tot boekenbenefiet
Inmiddels is een landelijke groep met bibliotheken met elkaar onderweg op dit dossier en zijn er vaste contactpersonen bij de KB die vluchtelingenwerk ondersteunen. De VOB heeft inmiddels een handreiking gedaan aan minister Asscher om vluchtelingen en gemeenten te ondersteunen. En tot slot organiseren de partijen achter het Jaar van het Boek een heus boekenbenefiet voor vluchtelingen.

Ook in mijn eigen provincie Overijssel gaan allerlei collega's aan de slag. Deze middag vond er een bijeenkomst plaats met Overijsselse bibliotheken over inzet voor vluchtelingen. Mijn collega Karien van Buuren - voor velen bekend van de VoorleesExpress - heeft hierin een grote rol.. Met die VoorleesExpress doet ze nu op twee AZC's heel mooi werk maar ook veel andere plekken in Overijssel zit energie en gebeuren tal van dingen. Er is bijvoorbeeld contact met Vluchtelingenwerk Oost-Nederland en op tal van plekken melden zich spontaan vrijwilligers.

Mooi document in Overijssel
Maar terug naar Karien. Want naast dat ze prachtig werk doet met vluchtelingen, schreef ze ook een mooie nieuwe notitie over wat bibliotheken allemaal kunnen doen. De teller van ideeën staat dit keer zelfs op 23. Ik zou zeggen maak er weer goed gebruik van! Kennis delen is immers kennis vermenigvuldigen.

Crowdfunding in 1917

Crowdfunding: u dacht dat het een modewoord was? Niets blijkt minder waar. Bovenstaande brief is een brief aan alle ingezetenen van de gemeente Almelo. Ik kwam het tegen toen ik bezig was met de opdracht voor scenario's voor de Bibliotheek Almelo. Rond 1916 werd de bibliotheek opgericht - volgens mij een 100-jarig bestaan dit jaar - en in 1917 werden ook daadwerkelijk activiteiten ondernomen om te starten.

Eén van de initiatiefnemers was de heer H. Salomonson, een industrieel die eigenaar was van de Ten Cate textielfabrieken (thans bekend van het kunstgras). Er werd een openbaar bestuur gevormd met geledingen uit verschillende delen van de samenleving. Er zat een pastoor en een dominee in het bestuur. De potentiële bestuursleden voor een openbare bibliotheek werden gevraagd om bij elkaar te komen voor 'een geheime bespreking'.  De pastoor echter weigerde: 'hij nam nooit deel aan geheime besprekingen'. Maar toen duidelijk werd wat de bedoeling werd, schoof ook de pastoor aan...

Crowdfunding
Nu er een bestuur was en  het pand was geregeld werd ook de bevolking gevraagd om een bijdrage. En die kon tweeledig zijn. Op de eerste plaats werd gevraagd: Wat is een bibliotheek u waard? Bijdragen vanaf 50 cent waren welkom. En het bedrag zou verdubbeld worden door de gemeente.  En verder werd gevraagd  'Uwe boekenkast nog een na te zien. Er staan wellicht exemplaren in die door U niet meer gelezen worden en dus renteloos staan'. Prachtige zin!  En dan volgt een pleidooi op het gemoed dat de 'mensch' toch de plicht heeft dit geestelijk voedsel door te geven.

Verder zit er ook een oproep in aan de leesbibliotheken met een 'propagandistisch' karakter om aan te sluiten bij de Openbare Leeszaal.

Begroting van 1925
De actie van de bibliotheek slaagt. De bevolking draagt massaal bij en de exploitatie komt op poten. Kijk maar eens naar de exploitatie van 1925.

Ook zo'n exploitatieoverzicht is toch wel aardig om te zien. De totale begroting is ongeveer fl. 15.000,-. De helft daarvan komt van subsidie van gemeente en van het rijk. De overige inkomsten zijn gebruikersinkomsten (en jawel, ook al boetes...).

Aan de uitgaven kant zien we dat dat tweederde van de kosten worden gevormd door personeel. Dat wat dus toen ook al de grootste post. Ongeveer 20% bestaat uit kosten voor boekaanschaf. 

Zowel personeel als collectievorming zitten anno 2016 nog steeds zo in de begroting. Met andere woorden: begrotingen van bibliotheken zijn al bijna 100 jaar hetzelfde. Ik ben benieuwd hoe dat over honderd jaar is.... 

De platen die ik hier gebruik komen uit een geschiedenisboekje over de Bibliotheek Almelo dat uitkwam ter ere van het 80- of 90-jarig bestaan. De gegevens ontbeer ik even maar ik zal hier nog een link plaatsen naar dat boekje.