De bekendste bibliothecaris allertijden: Napoleon Bonaparte

Even wat anders op deze vrijdagmiddag. Wie was de bekendste bibliothecaris allertijden? Ik hoor daar iemand Dewey zeggen. Daar nog iemand die Greve noemt. Daar iemand die Annie M.G. Schmidt noemt. En daar in de hoek een grapjas die Deckers zegt....

Maar ze vallen allemaal in het niet bij, jawel, Napoleon Bonaparte. U wist het niet maar hij is een korte tijd bibliothecaris geweest. De feitje kwam ik aan de weet toen ik het boek 'Napoleon, de schaduw van de revolutie' las van Bart van Loo. Overigens te leen als ebook.

In 1791 heeft Napoleon zich aangesloten bij een onderafdeling van de Jakobijnen en houdt daar een vurig pleidooi tegen de koning.  Hij is dan, dacht ik, kapitein in het leger. Pas in 1793 begint zijn echt  grote roem. Maar van Loo schrijft in het boek over dit pleidooi in 1791:

Tja, moeten we er blij mee zijn? De goede man joeg half Europa over de kling en heeft de dood van honderdduizenden soldaten op zijn geweten.

Zijn broer stichtte overigens overigens wel de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag.

Het had dus niet veel gescheeld of de Franse leus  'Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap' was de leus 'Vrijheid,  Gelijkheid en een Boekenschat' geweest. Nou, leuk feitje  voor bij de borrel dit weekend.

Eén van ons....

In deze tijd bezoek ik veel bibliotheken. Om met bibliothecarissen te praten over Centraal Collectioneren. Het gesprek gaat er dan over dat dat taken worden overgedragen aan een team in Arnhem. Vaak praat ik  met bibliothecarissen die jarenlang hun collectie hebben opgebouwd. Met hart en ziel. En die taak - die ze soms als hart van hun werk beschouwen - dragen ze over een aan team op provinciaal niveau.

Dat mensen zo lang dit werk al doen en vaak ook met zoveel liefde, maakt me voorzichtig. Je ziet dat elke collectie een eigen kleur en toon had. De kleur en toon van de bibliothecaris. Dat maakt zo'n gesprek over overdracht van taken niet altijd makkelijk. Eén van die gesprekken ging over welke boeken je wel of niet moest hebben. De bibliothecaris in kwestie vond dat je echt een soort canon van de literatuur in elke bibliotheek moest hebben. Een opvatting die je in alle zucht naar zo hoog mogelijke uitleencijfers  niet zo heel vaak meer tegen komt.

Ik legde uit hoe ik zelf vroeger als bibliothecaris aanschafte en hoe ik daar zelfs soms mee worstelde. Het viel even stil: 'Oh, dus je bent één van ons?' was het antwoord, doelend op mijn bibliothecarissendiploma. Inderdaad, dacht ik, en ik ben er trots op.



Never underestimate the librarian...

 

Een oude reclame van Elsevier. Maar eentje die me nog altijd bij blijft. Over het belang van bibliothecarissen in de samenleving. Als radertje in een keten van vele beroepen die gaan over de kwaliteit van leven.  Bibliothecarissen zijn meer dan ooit nodig. Als radertje in de keten van taalontwikkeling, verbeelding, leeservaring, informatievaardigheden, knoppenkunde, mediawijsheid en sociale cohesie. 

 

Voor de samenleving in het algemeen en voor onze bescheiden branche in het bijzonder geldt:

Never underestimate the importance of  librarian.