René van der Have verdient eigenlijk een standbeeld ergens in Overijssel. Voor het tigste jaar organiseerde hij een krakercompetitie. En gisteren was er een spetterende live-finale in de bibliotheek van Hilversum. Dit jaar waren en meer dan 1.000 individuele deelnemers, meer dan 100 teams en bijna 40 bibliotheekteams. In een voorbespreking berekenden René en ik dat er minstens 15.000 uur is besteed door alle deelnemers samen aan het oplossen van de vragen. Maar niet teveel over nadenken wat je nog meer kunt doen met zoveel tijd....
Acht finalisten uit Nederland en Vlaanderen streden om de eer en een aantal leuke prijzen. De deelnemers gingen schuil achter nicknames als Snowflake, Victosia, Loluca, Morse of Quatermass. In het dagelijks leven: museummedewerker, zorgmanager, huisarts, bibliothecaris (jawel) of dierenarts. Allen gaven ze aan de afgelopen periode heel veel 's nachts op internet te hebben gezeten.
Na twee voorrondes moesten vier eindfinalisten over blijven. De strijd was zo spannend dat een aantal extra barragevragen nodig waren om te beslissen wie echt de beste zoeker was. De vraag: "wat was de minimumtemperatuur in Vlissingen op 12 december 1909" werd door één van de finalisten in 18 seconden beantwoord. Dat soort mensen dus...
De finale bestond uit drie spannende vragen. De supporters konden op een groot scherm de zoekverrichtingen van de vier finalisten volgen. Dat volgen had het karakter van een biljartwedstrijd. Op fluistertoon moest commentaar worden gegeven. Dat is wel wat anders dan de jeugdfinales die ik gewend ben waar de kinderen om het hardst hun teams aanmoedigen.
Na drie vragenrondes was de winnaar bekend. Hij ging schuil onder de nickname: jbmorsch. In werkelijkheid Jan Morsch (zie foto), een bibliothecaris van Probiblio. De beroepseer is door hem wel gered. Hij was dit jaar overigens ook al winnaar van de internetzoekwedstrijd Serendip.
Na afloop volgde er nog een borrel. Daarbij leken de finalisten wel één grote familie. Ze trekken digitaal soms al jaren met elkaar op maar hadden elkaar nog nooit gezien. Dat leverde leuke en lieve situaties op. In één geval bleek iemand toch al jaren gedacht te hebben dat iemand een man was en bleek het een vrouw.
Weer fantastisch voorbereid en georganiseerd. De jury: Diane, Paul en Marten hadden hun handen meer dan vol maar losten een vastlopende pc soepeltjes op. Els Brons was met haar Hilversumse team weer een prima gastvrouw en Gerda Malepaard weer de perfecte charmante assistente. Er zijn wat aandachtpuntjes voor volgend jaar (het mag niet meer samenvallen met de Grote Prijs in Paradiso, dankjewel René) maar de iedereen riep: tot volgend jaar! Dat zal er dus wel van komen. Evenals dat standbeeld voor René.
Oh ja, voor de geïnteresseerden die vroegen om de foto's van mij in het trouwpak van mijn opa: die zijn jammerlijk mislukt.