Echt uit de oude doos en voor velen bekend. Aan de lange kant voor internet met maar liefst negen minuten. Maar ach wat geeft het. Er gebeurt toch niks in Nederland....
maandag 16 februari 2009
zondag 15 februari 2009
Deze hele week: de blogbioscoop!
Het wordt steeds erger in Nederland. Vroeger lag alles alleen in de zomer stil. En dan nog eigenlijk alleen de drie weken in de bouwvak. Door alle vakantiespreidingen en door de gestegen welvaart is iedereen om de haverklap op vakantie. Deze week is het krokusvakantie in onze regio. Zou me niet verbazen als dat ook al weer is vergruist door vakantiespreiding waardoor er minstens twee weken in Nederland niets gebeurt.
Ik zie om mij heen de mensen al weer naar de sneeuw vetrekken, anderen werken op halve kracht en een enkeling werkt door om zijn spullen op te ruimen. Voor al die mensen hebben wij deze week de Blogbioscoop. Elke dag een bibliotheekfilmpje om de verveling te verdrijven. En uiteraard schamen wij ons niet voor herhalingen. Er gebeurt deze week toch niets.
Deel 1: Noorwegen doet mee aan het songfestival en stuurt Boyzone met het nummer Library Girl. Voor iedereen die wel eens verliefd was op de bibliotheekjuf. Veel plezier en tot morgen!
Ik zie om mij heen de mensen al weer naar de sneeuw vetrekken, anderen werken op halve kracht en een enkeling werkt door om zijn spullen op te ruimen. Voor al die mensen hebben wij deze week de Blogbioscoop. Elke dag een bibliotheekfilmpje om de verveling te verdrijven. En uiteraard schamen wij ons niet voor herhalingen. Er gebeurt deze week toch niets.
Deel 1: Noorwegen doet mee aan het songfestival en stuurt Boyzone met het nummer Library Girl. Voor iedereen die wel eens verliefd was op de bibliotheekjuf. Veel plezier en tot morgen!
donderdag 12 februari 2009
Waarom in Deventer kinderen beter zijn dan oude heren.....
Het was een zware dag in Deventer vandaag. Gisteravond besloten de wethouders na een tumultueus raadsdebat op te stapppen. Men viel over het nieuwe stadskantoor en bibliotheek. Dat opstappen werd veroorzaakt door een gespleten PvdA-fractie.
Aan de val van het college gaat een hele geschiedenis vooraf. Via een wedstrijd hebben architecten kunnen meedingen naar dit gebouw. De bevolking van Deventer heeft haar stem kunnen uitbrengen en de raad heeft destijds die stem gevolgd. Iedereen was enthousiast.
Toen de beslissing dichterbij kwam en de beslissingen definitiever werden, sloeg het sentiment om. Het gebouw zou te hoog worden, te diep, te duur en te gevaarlijk. Het plan werd bijgesteld en jaar later opnieuw aan de raad aangeboden.
Vandaag spreek ik Jos Debeij en natuurlijk is hij teleurgesteld. De kans dat die nieuwe bibliotheek er komt in de combinatie met het stadskantoor, lijkt voorgoed voorbij. Opnieuw uitstel voor nieuwbouw. Toen ik er in 1994 werkte, werd er al over gesproken en nog is het er niet.
Even later zie ik Jos ook online gaan op MSN en achter zijn naam staat "stadskantoor en bibliotheek vermalen in koningsdrama PvdA". Want dat is wat het is.
Het geval wil dat niet zozeer de fractieleden zo tegen waren maar dat op de achtergrond door allerlei partijbonzen aan de touwtjes werd getrokken. Oude heren, met een flinke staat van dienst, die hun invloed op de achtergrond uitoefenden. En zelf dus nu ook buiten schot zijn. Ik verzin dit niet zelf, dit is de analyse die de krant maakt.
Wrang is natuurlijk wel. Vijftien jaar voorbereiding voor nieuwbouw aan gort door een paar oude heren: ook in de democratie kennen we nog wel een aristocratie!
Het meeste van dit nieuws staat echter op pagina 2 van het regiokatern. Op de voorpagina prijkt een grote foto van een deelnemer van de finale van de voorleeswedstrijd in de bibliotheek. Daar was ik gisteren nog even getuige van bij een kort bezoek aan de bibliotheek. Milan ten Hoeve en Noor Esders winnen.
En wat een verschil met die oude heren. Dit zijn kinderen die gewoon graag willen winnen. Soms een beetje opgejut door hun ouders. Kinderen die zonder bijbedoeling meedoen. Kinderen die nog geen weet hebben van spelletjes of van op de achtergrond aan de touwtjes trekken.
In Deventer zijn kinderen beter dan oude heren.... En volgend jaar: is er weer een voorleeswedstrijd.
Aan de val van het college gaat een hele geschiedenis vooraf. Via een wedstrijd hebben architecten kunnen meedingen naar dit gebouw. De bevolking van Deventer heeft haar stem kunnen uitbrengen en de raad heeft destijds die stem gevolgd. Iedereen was enthousiast.
Toen de beslissing dichterbij kwam en de beslissingen definitiever werden, sloeg het sentiment om. Het gebouw zou te hoog worden, te diep, te duur en te gevaarlijk. Het plan werd bijgesteld en jaar later opnieuw aan de raad aangeboden.
Vandaag spreek ik Jos Debeij en natuurlijk is hij teleurgesteld. De kans dat die nieuwe bibliotheek er komt in de combinatie met het stadskantoor, lijkt voorgoed voorbij. Opnieuw uitstel voor nieuwbouw. Toen ik er in 1994 werkte, werd er al over gesproken en nog is het er niet.
Even later zie ik Jos ook online gaan op MSN en achter zijn naam staat "stadskantoor en bibliotheek vermalen in koningsdrama PvdA". Want dat is wat het is.
Het geval wil dat niet zozeer de fractieleden zo tegen waren maar dat op de achtergrond door allerlei partijbonzen aan de touwtjes werd getrokken. Oude heren, met een flinke staat van dienst, die hun invloed op de achtergrond uitoefenden. En zelf dus nu ook buiten schot zijn. Ik verzin dit niet zelf, dit is de analyse die de krant maakt.
Wrang is natuurlijk wel. Vijftien jaar voorbereiding voor nieuwbouw aan gort door een paar oude heren: ook in de democratie kennen we nog wel een aristocratie!
Het meeste van dit nieuws staat echter op pagina 2 van het regiokatern. Op de voorpagina prijkt een grote foto van een deelnemer van de finale van de voorleeswedstrijd in de bibliotheek. Daar was ik gisteren nog even getuige van bij een kort bezoek aan de bibliotheek. Milan ten Hoeve en Noor Esders winnen.
En wat een verschil met die oude heren. Dit zijn kinderen die gewoon graag willen winnen. Soms een beetje opgejut door hun ouders. Kinderen die zonder bijbedoeling meedoen. Kinderen die nog geen weet hebben van spelletjes of van op de achtergrond aan de touwtjes trekken.
In Deventer zijn kinderen beter dan oude heren.... En volgend jaar: is er weer een voorleeswedstrijd.
zondag 8 februari 2009
Kinderen geloven alles!
Op AstridsScribbles is een blogkermis gestart. En na een eerste reactie achtergelaten te hebben, blijkt een ander al weer aan de haal te gaan met je woorden. Kort samengevat geeft Astrid aan dat ze zorgen heeft over het gemak waarmee kinderen internetinformatie tot zich nemen. En gelijk daaraan gekoppeld: moeten we ze ook niet vaardig houden op de oude media?
Op de eerste plaats: kinderen zijn niet lui en verwend! Het zijn alleen wel kinderen van hun tijd. En tja, kinderen zijn erg goedgelovig. Dat is als je iets wilt leren een makkelijke eigenschap maar dat werkt alleen als de bron betrouwbaar is. Dus ja, ouders en opvoeders hebben daar een taak. Daar zijn we snel mee klaar.
In de afgelopen week was ik bij een opening van de scholengroep SSCO. Arend Runia, het lid van college van bestuur waar ik deze samenwerking mee heb voorbereid, houdt zelf ook een blog bij en ook hij schrijft over deze opening. Bij deze opening refereerde ik aan de mogelijkheid van scholen om software te installeren waarmee, plagiaat gedetecteerd kan worden. Werkstukken van kinderen worden er door heen gehaald en de software zegt als een leugendetector of het van internet is geplukt of niet.
Ik vind dat echter een belachelijke ontwikkeling. Meer dan ooit hebben we toegang tot elkaars kennis. Daardoor kunnen we sneller dan ooit kennis creëren. Plagiaat (uiteraard met bronvermelding) is de basis voor kenniscreatie. Je moet kinderen dan ook vooral leren om van internet te plukken. En vervolgens moet je dan opdracht geven om de kennis die ze hebben gevonden verder te brengen. Dat is de vaardigheid van de toekomst.
Dan naar de klassieke media. De waarde van klassieke media gaat in de komende decennia drastisch veranderen. Met Googlebooks komen steeds meer klassieke media digitaal beschikbaar. Wat niet op internet is, bestaat straks voor ons gevoel niet meer. En vul daar maar op aan: WIE straks niet op internet aanwezig is, bestaat straks niet meer. Mijn oudste dochter kan zich geen sociaal netwerk voorstellen zonder MSN en Hyves. Dat is de basis voor haar contacten.
Overigens, daardoor wordt het ook steeds bepalender hoe je op internet aanwezig bent. Een kwalijk voorval overkwam mij deze week. Ik heb deze week in de gemeenteraad in Deventer ingesproken op de nieuwbouw van het nieuwe stadskantoor en bibliotheek. Dit weekend blijkt dat een aanwezige toehoorder de raadsleden - zonder mijn medeweten - heeft gemaild met de opmerking dat ik suggestieve en valse informatie zou hebben verspreid. Die persoon heeft eerst op internet gegoogled wie ik was.... En tja, wat vind je over Mark Deckers?: een blog over dat ie ontslagen wordt via internet.... Dat deed mij dus even beseffen dat ik nog moet opletten wat ik op internet begin te schrijven. Stom he? Dat van die valse en suggestieve informatie klopte uiteraard niet, maar ja, je kan het wel weer recht zetten.
Maar goed, dan terug naar de klassieke media. Moeten we kinderen daarmee helpen? Nee, ik vind van niet. Ik mag echter één uitzondering: en dat is voor de liefde voor literatuur en de poëzie. We kunnen kinderen daar niet genoeg mee opvoeden. We kunnen ze niet genoeg meegeven van de verbeelding en kracht van taal. Zelf had ik hier een gedicht van Paul van Ostaijen neer zullen zetten. Maar Scribbles attendeerde mij ooit op Moeyaert en dus doen we die maar. Met dank Scribbles! Lang leve literatuur, lang leve papier.
Op de eerste plaats: kinderen zijn niet lui en verwend! Het zijn alleen wel kinderen van hun tijd. En tja, kinderen zijn erg goedgelovig. Dat is als je iets wilt leren een makkelijke eigenschap maar dat werkt alleen als de bron betrouwbaar is. Dus ja, ouders en opvoeders hebben daar een taak. Daar zijn we snel mee klaar.
In de afgelopen week was ik bij een opening van de scholengroep SSCO. Arend Runia, het lid van college van bestuur waar ik deze samenwerking mee heb voorbereid, houdt zelf ook een blog bij en ook hij schrijft over deze opening. Bij deze opening refereerde ik aan de mogelijkheid van scholen om software te installeren waarmee, plagiaat gedetecteerd kan worden. Werkstukken van kinderen worden er door heen gehaald en de software zegt als een leugendetector of het van internet is geplukt of niet.
Ik vind dat echter een belachelijke ontwikkeling. Meer dan ooit hebben we toegang tot elkaars kennis. Daardoor kunnen we sneller dan ooit kennis creëren. Plagiaat (uiteraard met bronvermelding) is de basis voor kenniscreatie. Je moet kinderen dan ook vooral leren om van internet te plukken. En vervolgens moet je dan opdracht geven om de kennis die ze hebben gevonden verder te brengen. Dat is de vaardigheid van de toekomst.
Dan naar de klassieke media. De waarde van klassieke media gaat in de komende decennia drastisch veranderen. Met Googlebooks komen steeds meer klassieke media digitaal beschikbaar. Wat niet op internet is, bestaat straks voor ons gevoel niet meer. En vul daar maar op aan: WIE straks niet op internet aanwezig is, bestaat straks niet meer. Mijn oudste dochter kan zich geen sociaal netwerk voorstellen zonder MSN en Hyves. Dat is de basis voor haar contacten.
Overigens, daardoor wordt het ook steeds bepalender hoe je op internet aanwezig bent. Een kwalijk voorval overkwam mij deze week. Ik heb deze week in de gemeenteraad in Deventer ingesproken op de nieuwbouw van het nieuwe stadskantoor en bibliotheek. Dit weekend blijkt dat een aanwezige toehoorder de raadsleden - zonder mijn medeweten - heeft gemaild met de opmerking dat ik suggestieve en valse informatie zou hebben verspreid. Die persoon heeft eerst op internet gegoogled wie ik was.... En tja, wat vind je over Mark Deckers?: een blog over dat ie ontslagen wordt via internet.... Dat deed mij dus even beseffen dat ik nog moet opletten wat ik op internet begin te schrijven. Stom he? Dat van die valse en suggestieve informatie klopte uiteraard niet, maar ja, je kan het wel weer recht zetten.
Maar goed, dan terug naar de klassieke media. Moeten we kinderen daarmee helpen? Nee, ik vind van niet. Ik mag echter één uitzondering: en dat is voor de liefde voor literatuur en de poëzie. We kunnen kinderen daar niet genoeg mee opvoeden. We kunnen ze niet genoeg meegeven van de verbeelding en kracht van taal. Zelf had ik hier een gedicht van Paul van Ostaijen neer zullen zetten. Maar Scribbles attendeerde mij ooit op Moeyaert en dus doen we die maar. Met dank Scribbles! Lang leve literatuur, lang leve papier.
Dit
Van alles wat ik schreef
zijn dit de minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokkenvan mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit,en ik het juiste woord
niet ken.
Bart Moeyaert
Verzamel de liefde
zondag 1 februari 2009
Mark Deckers is ontslagen... of Bouke gaat vertrekken!
Ja, ik dacht ook dat het niet zou gebeuren. Maar ik blijk het echt te bont te hebben gemaakt bij mijn werkgever.....
Ik kreeg het volgende bericht:
Ik kreeg het volgende bericht:
Mijn beste baas Bouke scrhijft: Bouke Arends has indicated you are a Past Colleague at OBD. Nu heeft Bouke natuurlijk weet van dingen waar ik geen weet van heb. Dus ik ga er maar even vanuit dat hij gelijk heeft. Blijkbaar ben ik ontslagen. Toch een rare gang van zaken.
De tandarts bestookt mij met smsjes voor afspraakjes, mijn gezinsleden willen alleen nog maar met mij communiceren via Hyves en mijn baas? Die ontslaat me gewoon via LinkedIn. Het is een rare wereld.
Er is echter één escape op dit verhaal. Zou Bouke ontslag hebben genomen? Ah, het speculeren kan weer beginnen.
zaterdag 31 januari 2009
De laatste Nederlander gaat nu op Hyves....
Wekenlang is er thuis aan mijn kop gezeurd: wanneer gaat de laatste Nederlander nu eens online op Hyves. En daarmee werd gedoeld op het enige mannelijke teamlid in dit gezin dat notabene innnovatietrajecten begeleid. Er werd zelfs gewed bij ons aan de keukentafel. En ja, het zat er een keer aan te komen.
Ik ben actief in allerlei communities. Ik dacht dat ik dus wel genoeg berichtjes aan mijn hoofd had. Was geen excuus zei mijn dochter.
Maar echt stand houden kon ik natuurlijk niet. Onze jongste dochter (Eva-Lotta, 2 jaar en 3 maanden) zit nog niet op Hyves. Ik moest dat overigens wel navragen. Had me niet verbaasd dat één van de dochters op haar naam al een Hyve had.
Aan de andere kant. Laatst kwam ik in een community waar een man van 66 vroeg of hij mijn vriendje mocht zijn. Dat mocht hij van mij, maar ik kreeg toch rare gevoelens.
Nu ja, ik ga me maar eens storten op het buddypoken, de gadgets, de hyvegroepen, en de vriendjes van de vriendjes van de vriendjes.
Inderdaad, heel Nederland zit nu op Hyves.
woensdag 28 januari 2009
Een vroeg smsje en met wie heb ik een afspraakje?
Mensen die mij kennen, weten dat ik fobisch ben voor de tandarts. Als de tandarts zou aanbieden om te verdoven bij de controle, zou ik gelijk op dat aanbod ingaan. Bij een beetje behandeling val ik flauw.Het afgelopen jaar was wat dit betreft dan ook een topjaar. Mijn tandarts is namelijk begonnen aan het vervangen van oude amalgaanvullingen, een verstandkies mocht worden verwijderd (lees: met hamer en beitel verpulverd) en tot slot: ook nog een wortelkanaalbehandeling. Ik heb dus ongelofelijke angsten uitgestaan.
Maar goed, daar ging dit niet over. Gisterochtend kreeg ik om 7.45 uur een smsje. Dat was even schrikken. De laatste keer dat het zo vroeg was, was namelijk in mijn vorige blogpost (Jos Debeij, stonden we in de krant). En die blogpost is alweer een maand oud, een eeuwigheid dus in dit internettijdperk.
Maar goed daar ging het niet over. Het ging over dat smsje. Het berichtje luidde: op 10-2 heeft u om 18.30 uur een afspraak met uw tandarts. Ja, leest u maar eens goed.
Een afspraakje met mijn tandarts? Op 10-2. Dus nog heel ver weg gelukkig. Maar wat een horror. Had ik gevraagd om sms-berichtjes en hoe wist ze mijn 06-nummer? En gaat ze me nog meer berichtjes sturen? Eerst twee weken vantevoren, dan een week voor de afspraak en dan elke dag? Weet ze soms dat ik het heel erg vind en zit ze me te pesten?
Ik wist dat ik een moderne tandarts had. We hebben die nu een jaar (inderdaad en sindsdien ben ik aan de beurt). Ze is echt heel goed, denk ik. Ze heeft ook nog een website: http://www.trotsopjetanden.nl/. Je verzint het niet, het gebeurt.
En zo bracht mijn tandarts u weer terug bij u. Oh ja, goed 2009!
Abonneren op:
Posts (Atom)