Vanochtend voerde ik een gesprek met een aantal bibliotheekvrienden die ik al een tijdje niet had gezien. Die vertelden mij het verhaal hoe KLM bezig was met sociale media. Dat bracht ons uiteraard bij bibliotheken en wat zij doen met sociale media. Zit daar al een beetje lijn in?
We kunnen constateren dat er veel gebeurt. Er zijn veel facebook- en hyvespagina's. Er zijn veel twitterende bibliothecarissen. Er zijn een aantal mooie bibliotheekblogs en een aantal bibliotheken heeft een paar leuke acties gevoerd met Twitter. Dankzij de vele cursussen 23dingen zijn we een redelijk mediawijze sector.
Van processen naar belevenissenToch hebben velen het gevoel dat er nog niet een echte lijn in zit. En dat is op zich ook niet zo erg. Vele sectoren worstelen nog met die vraag. In dat gesprek kwamen we terug op de
Customer Activity Cycle. Een begrip dat we in Overijssel altijd als uitgangspunt hebben gebuikt bij de opzet van onze website. Die customer activity cycle gaat er vanuit dat je je kernprocessen verrijkt waardoor het niet alleen functionele handelingen zijn (een boek lenen) maar waardoor het een belevenis wordt (leesplezier).
Bibliotheken zijn van oudsher sterk in het organiseren van hun eigen kernprocessen: zoeken en uitlenen. In de afgelopen tijd hebben we daar bij onze websites een aantal winkeltechnieken aan toegevoegd zoals veel titels frontaal tonen op de eerste websitepagina. Maar om nou te zeggen dat we er al leesplezier van hebben gemaakt, is ook weer niet waar. We hebben dus nog wel wat te doen.
De kracht van sociale media zit niet zozeer in onze kernprocessen maar in het aangaan van relaties met onze klant en het creëren van communities. Sociale media zijn in staat om van die kernprocessen te verrijken en er een belevenis van te maken. Het gaat niet alleen om uitlenen maar ook om de verhalen er om heen. Verhalen over literatuur, muziek, cultuur, onderwijs en ga zo maar door.
Hoe? Dat weet ik ook niet precies. Maar dat het die kant op gaat, weten we zeker. En in zekere zin gaan we hier dus alleen werkenderwijs achter komen. Met vallen en opstaan.
Twitter houdt niet op bij de gemeentegrensTegelijkertijd constateerden we dat het vreemd zou zijn als één bibliotheek dit voor één plaats zou gaan doen. Het kenmerk van sociale media is toch vooral dat dit over alle grenzen heen gaat en zich snel overal kan verspreiden. Aan de andere kant heeft elke bibliotheek een lokale taak. Dus ja, hoe doe je dat?
Ook weten we dat geen enkele afzonderlijke bibliotheek in staat is om genoeg capaciteit vrij te maken om dag en nacht dit experiment aan te gaan. Wie durft het aan om 10 mensen fulltime op sociale media in te zetten en communities te onderhouden? En volgens mij gaat het hier ook niet zozeer om de formele inzet maar meer om die enthousiaste 2.0-figuren op een goede manier met genoeg vrijheid de ruimte te geven en die energie te bundelen.
Experiment?Kun je met meerdere bibliotheken zo'n experiment aangaan? Niet weten waar je precies uit komt maar de wetten van de sociale media volgen: aangaan van relaties, co-creatie stimuleren en zo van onze kernprocessen een belevenis maken.
Zie hier in de kern de opzet van iets wat wel eens een idee zou kunnen worden voor het Innovatielab. Ik geloof dat we dat maar eens moeten gaan onderzoeken. Ik deel het maar met u. Dat hoort ook bij sociale media: iets hoeft niet af te zijn om het toch te delen.
Zie ik ergens een belangrijk initiatief over het hoofd dat er al is? Suggesties en best practices zijn welkom. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
