Vorige week vierde ik mijn 1.000e blog. Maar dat deed ik wel midden in een serie. Echt veel tijd om er bij stil te staan was er toen niet. Wel kreeg ik van collega's de nodige bedankjes voor zoveel blogjes. Mijn dank is wederzijds, want velen namen telkens weer de tijd om te lezen. In al die jaren is bloggen voor mij echt een hobby geworden waar ik veel plezier aan beleef.
Mijn werkgever Rijnbrink kwam met een origineel cadeau op de proppen: 'zullen wij samen een boek gaan uitgeven met jouw blogs als basis?' Mijn antwoord laat zich raden: ja, dat lijkt mij een geweldig idee. Hoe en wat moet allemaal nog blijken en we zoeken eigenlijk ook nog een goed moment voor publicatie.
Van 1.000 keer digitaal naar 1 keer gedrukt. Ik vind het een hele eer. Uiteraard kunnen niet alle 1.000 blogs gepubliceerd worden maar zullen we een leuke selectie gaan maken.
8 jaar lang, 2,5 artikel per week
Ondertussen ben ik met de voorbereidingen daarvoor begonnen. En dan schrik je toch wel van hoeveel je hebt geschreven. 1.000 blogs in 8 jaar. Gemiddeld 125 artikelen per jaar. Dat betekent gemiddeld 2,5 artikel per week. Elke week en acht jaar lang.
Mijn blog begon ooit als een sollicitiatie-experiment. Ik solliciteerde naar de functie van programmamanager Digitale Bibliotheek in Overijssel in 2008. Mij leek dat gepast om dat ook digitaal te doen. En dat is blogpost nummer 1 (waar helaas geen directe link naar is). In het eerste half jaar schreef ik slechts 4 artikelen. Waarvan de leukste misschien nog wel The Great Library Swindle is over de parlementaire enquêtecommissie naar vrije toegang tot informatie en vermeende censuur op de collectie Nederland. Wie dat leest ziet dat sommige artikelen verrassend actueel blijven.
Highlights
Het is grappig om zo veel van je eigen werk weer terug te lezen. In 2011 bijvoorbeeld Marks driepuntenplan dat de start markeerde van de Bibliotheek op school. Door een innovatiesubsidie in 2009 en 2010 waren diverse regionale initiatieven samen op weg naar die landelijke formule.
Of een reeks artikelen over boetes te beginnen bij een artikel uit 2009 waarin ik pleit dat boetes wel weg kunnen. En zie nu: steeds meer bibliotheken doen dat dat. Afgelopen maand maakte men bekend dat in heel Groningen geen boetes meer opgelegd gaan worden.
Ook trapte ik wel eens op zere tenen: door uitgevers boeven te noemen (over ebooks waar het maar niet mee opschoot) bijvoorbeeld en Karmac de nieuwe Polare noemen vond ook niet iedereen een fijn idee. Overigens leverde zelfs dit soort artikelen beschaafde discussies op. Wat is het toch mooi om in zo'n vrij land en zo'n mooie branche te werken.
En natuurlijk komt Van Swelmen voorbij. Daar heb ik altijd ontzettend veel plezier aan beleefd, ook al blijft het een soort schoolkranthumor. Maar een beetje humor doet elke branche goed. Lees bijvoorbeeld nog eens de geheime voorbereidingen van de VNG-bijeenkomsten terug of dat artikel waarbij Van Swelmen in één keer afscheid neemt van de participatiesamenleving.
Bloggen als een vorm van reflectie
En ja, soms denk je wel eens, moet ik er wel zoveel tijd in stoppen? Moet ik niet wat anders gaan doen? Maar tegelijkertijd zie ik dat dit blog een onderdeel van mijn denken en leven is geworden. Het dwingt mij tot reflectie over wat ik om mij heen zie. Over de dingen die gebeuren binnen of buiten het bibliotheekwerk. Dat is een reflectie waar ik zo snel geen andere vorm voor zie. Zeker omdat het zo aardig is om direct de interactie aan te kunnen gaan met zoveel andere mensen en daar reacties van te krijgen. Dat scherpt ons enorm. In die zin is internet absoluut een zegen.
En verder blijf ik onverminderd positief over bibliotheekwerk. Sterker nog, ik vind dat de branche zich de afgelopen jaren heel sterk heeft ontwikkeld. Lees mijn vijf lessen na het VNG-congres nog maar eens na. We hebben ontegenzeggelijk vele maatschappelijke meters gemaakt. En tegelijkertijd zijn we er nog lang niet.
Kortom, volle kracht vooruit voor ons allemaal! Op naar de volgende 1.000!
