Adieu!

Het is voorbij. Over. Uit. Soms is het op. En dan moet je wat anders.

Kijk nog even rond. Blijf nog even bij me. We hebben veel beleefd samen. Gevochten en gestreden. Je zat als een kledingstuk. Gegoten. Mijn tweede natuur. Maar het afscheid is nabij. Alles zinkt in de eeuwigheid.

Wat begon op 11 januari 2008, loopt op zijn einde. Mijn eerste post: tien redenen om mij aan te stellen. Het laatste bericht: 37 manieren om te bezuinigen.

Mooie momenten samen beleefd: Van Swelmen werd geboren, ik schreef over hoe ik afscheid nam van haar, de discussie of ik een logo wel mocht gebruiken en meningen over e-books. Heel veel moois. Altijd mijn hart gevolgd, mijn mening gezegd en af en toe een knipoog en een harde lach. Als iets dierbaars van jezelf.

Het was geweldig.
En toch.
Soms moet het roer om.
En valt het doek.
Soms moet je beginnnen aan een nieuwe voorstelling.

Bedenk dan: Elk einde is een nieuw begin.
Adieu en dankjewel.

Adieu

Ook deze liefde deed ik uitgeleide,
en weer was het: Adieu, mijn hart; aanstonds
is het gedaan met jou, met mij, met ons,
en schuiven tijd en ruimte tussenbeide.

Ach, en hoeveel treinen heb ik weg zien rijden
van andere, van eendere stations?
Ik draai mij om en mompel binnensmonds
wat wij elkaar ook deze keer niet zeiden.

Zelfs voor wie weinig heeft geleerd te hopen
neemt de illusie gaandeweg de wijk.
Weer liggen stad en wereld voor mij open;

maar liefste, ik zie enkel, wáar ik kijk,
in elke winkelruit een vreemde lopen
op wie ik sinds je weggegaan bent lijk.

Jean Pierre Rawie
Uit: We hebben alles nog te goed