Boos en verdrietig....

Ideale Webpresence Deventer

View more presentations from Hossen!-instituut.

Nog enkele weken en dan begint voor mij de vakantie. En ik beloof u, dit is de laatste post voor die vakantie waarin ik me nog een keer boos ga maken.

In Deventer werken we aan het OC&W-project Ideale Webpresence. Mensen die de regionale bijeenkomsten van Bibliotheek.nl hebben gevolgd hebben daarvan de presentatie kunnen zien. Dan weet u ook dat we veel functies via zogeheten widgets willen aanbieden. Met widgets wordt het mogelijk om bibliotheekfuncties in "boxen" aan te bieden op Facebook, Hyves, Netvibes en IGoogle.

Aan dat widgetizen zitten nog wel wat voorwaarden en we willen het doen voor verschillende bibliotheekssystemen. Om die reden hebben we M&I opdracht gegeven tot een voorzonderzoek. Eind deze week zal het definitieve rapport verschijnen, maar ik licht nu vast een tipje van de sluier. En ik zal citeren uit het eind-concept.

Eén van de vraagstelingen in het onderzoek was hoe makkelijk het is om voor alle bibliotheeksystemen een soort generieke widgetbox te maken.

Het antwoord op die vraag is het volgende:

Voorlopig zullen widgets specifiek voor een systeem en zelfs specifiek voor een systeem-implementatie geschreven moeten worden. Dit is een praktische work-around voor het gebrek aan standaardisatie. Het is wel aan te bevelen om zo veel mogelijk configuratieopties in te bouwen. Het aangeven van de benodigde configuratieopties vereist echter dat er naar alle mogelijke systemen en alle gedane systeemimplementaties gekeken moet worden. Het beperken van de scope van de widgets (welke systemen en welke configuraties) totdat er wel standaarden zijn bepaald verdient de aanbeveling voor nu

.

Er zijn vier systemen in Nederland en tientallen systeemimplementaties.

Ik heb twee vervolgvragen:
1) Hoeveel argumenten zijn er nog nodig voor we overtuigd zijn van echte standaardisatie?
2) Wiens schuld is het dat wij in deze situatie terecht zijn gekomen?

Uw antwoorden graag.

Moord en doodslag in bibliotheek

Afgelopen vrijdagavond maakte ik in de bibliotheek Deventer kennis met het Rigor Mortis Ensemble. Zelden genoten van zoveel moorden achter elkaar. Het Rigor Mortis Ensemble schept er een morbide genoegen in om gepleegde lustmoorden, crime passionels of uit de hand gelopen steekpartijen op muziek te zeten. Terwijl het ene lijk nog niet uitgebloed is, wordt het volgende slachtoffer al weer bezongen. En terwijl u na afloop het slachthuis verlaat, gaat u toch met een grote glimlach om de mond de zaal uit. Bijzonder is overigens dat de liederen telkens vanuit een bijzonder perspectief worden bezongen. Niet vanuit de detectiverol maar vaak vanuit het slachtoffer of de dader.

Het is een muzikaal ensemble rondom het thema moord en doodslag. In Deventer is dat ingevuld samen met Almar Otten. Almar Otten is een Deventer misdaadauteur die bezig is met een puike detectiveserie die zich ook nog daadwerkelijk afspeelt in Deventer. Een soort Deventer Henning Mankell dus. Wie iets heeft met Deventer kan ik de boeken aanraden.

Het Rigor Mortis Ensemble is overigens weer een productie van het onvolprezen Productiehuis Oost-Nederland. Dit Deventer productiehuis ontdekte eerder Kyteman en NO Blues.

Het Rigor Mortis Ensemble is een aanrader voor bibliotheken. Het leent zich prima rond een van de veelgelezen genres. Zo kun je je voorstellen dat het Rigor Mortis Ensemble prima inzetbaar is rond een (lokaal) schrijversfestival. In combinatie met een bekende detectiveschrijver wordt het natuurlijk helemaal leuk. Maar je zou ook kunnen denken aan een moorddiner in de bibliotheek. En dat dan weer in combinatie met het Rigor Mortis Ensemble. Die laatste opzet is bijvoorbeeld heel geschikt als je potentiële sponsoren een keer kennis wilt laten maken met de bibliotheek.

Het bijgaande filmpje - Kleine Ko - gaat over een Deventer lustmoord uit 1954. Nadere details heb ik niet kunnen vinden op internet. Maar er zijn vast collega's die meer spannende details kunnen vinden.

Het Rigor Mortis Ensemble doet het prima op donkere avonden met gure wind, terwijl de regen tegen de ramen klettert. Dus bibliotheken: nu boeken voor het najaar.

Bijna vakantie...... weet je nog?

"Haal jij straks de kinderen?" vraagt mevrouw D. terwijl ik haar bel vanuit de auto. "Nee, dat kan niet. Ik heb straks een afsluitend etentje van mijn projectteam, weet je nog?" Even is het pijnlijk stil aan de lijn. "Helemaal vergeten. Dat wordt lastig want ik zou naar de barbecue gaan van de badminton, weet je nog? Die wil ik eigenlijk niet missen."

"Ach ja, hoe doen we dat? Ik bel de oppas wel of ze de kinderen op kan halen en patat met ze kan eten en naar bed kan brengen. Als het niet lukt bel ik je nog wel." Volgens mij is de situatie op die manier wel te regelen. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht.

"Hoe zitten we morgen?" vraag ik nog. "Ik moet 's middags werken," zegt mevrouw D. "De kinderen zijn dan bij mijn moeder. Na mijn werk ga ik door naar de fysiotherapeut. Dus jij moet de kinderen dan even ophalen." "Dat kan niet", zeg ik. "Ik zou namelijk naar het saxofoonoptreden gaan van Marieke, weet je nog? En daarna zou ik doorgaan naar de opening van de nieuwe school van Mirjam. Ik rijd tussendoor met Marieke langs de snackbar en we eten samen wel wat." "Da's goed" zegt mevrouw D., "maar wie brengt Eva-L0tta dan naar bed?" "Als ik de oppas voor vanavond heb gebeld, zal ik daarna je moeder bellen. Dan vraag ik haar of zij Eva-Lotta ook aan het begin van de avond naar bed wil brengen. Moet ze daarna de babyfoon even bij de buren brengen. Zo goed?" "Volgens mij wel", zegt mevrouw D.

"En hoe zitten we woensdag?" "Even kijken" zeg ik en ik schakel de mobiele telefoon over naar de agendafunctie. "Ik ben 's middags vrij, dus ik ga mee naar het pianoptreden van Mirjam en aansluitend het afzwemmen van Marieke." Mevrouw D. onderbreekt me. "Maar wie gaat er dan naar het afsluitende gesprek met de peuterspeelzaal? Ze vroegen of beide ouders konden komen, omdat ze graag de grafieken van het peutervolgsysteem willen toelichten. Da's belangrijk voor de entreetoets voor het basisonderwijs" "Ja, sorry hoor," zeg ik. "Dat gaat echt niet. Ik kan niet bij een piano-optreden, het afzwemmen en peutervolggesprek zijn." "Da's mooi balen" zegt mevrouw D. "Die dame van de peuterspeelzaal was de vorige keer flink chagrijnig toen ik er ook alleen was. Tjonge, was wat was die daardoor kortaf." "Heeft dat mens zelf geen kinderen? En snapt ze niet hoe ingwikkeld die planningen zijn aan het eind van het jaar?" zeg ik flink geïrriteerd.

"'s Avonds eet ik overigens bij de barbecue van het jazzorkest. Dus je hoeft niet op mij te rekenen." "Mooie boel" zegt mevrouw D. "Ik heb 's avonds een afsluitende vergadering van de MR van school met aansluitend een borrel." "Ai, dat schiet niet op" zeg ik om tijd te winnen. "maar weet je wat, als ze nu elk bij een vriendinnetje eten en daar blijven spelen haal ik ze daar allebei om tien uur wel weer op. Maak ik het gewoon niet zo laat op die barbecue. Akkoord?" "Tja, mooi is anders", zegt mevrouw D. "Maar ik heb ook geen betere oplossing". "Prima", zeg ik'. "Dan bel ik na de oppas, je moeder en zal ik daarna even bellen met de ouders van Evelien zodat Mirjam daar kan blijven en de ouders van Danique zodat Marieke daar kan blijven."

"Zijn we er dan doorheen voor deze week?", vraag ik toch enigzins verontrust. "Donderdagavond moet je trouwens oud papier ophalen voor de sportvereniging van Marieke. Heb je daaraan gedacht? Is de laatste keer voor de zomervakantie en dan is het altijd extra veel. Magazijnen worden dan uitgeruimd." Van binnen vloek ik even. Niet aan gedacht dus. "Ik had met Arjan afgesproken om even de stad in te gaan en de zomer te gaan vieren." "Die moet je maar even verzetten want daarna moet je nog naar de mediapresentatie als afsluiting van het brede schoolproject."

"Oké, dus na de oppas bel ik je moeder. Na je moeder bel ik met de ouders van Evelien. Na de ouders van Evelien bel ik de ouders van Danique. En na de ouders van Danique moet ik even bellen met Arjan om onze afspraak te verzetten. Ben ik er dan voor deze week?" Er moet toch een bepaalde wanhoop in mijn stem klinken.

"Ik kijk nog even naar de vrijdag" zegt mevrouw D. Ik hoor nieuwe zinnen. Ik hoor woorden als kampeerweekend, tandartsafspraak, pianovoorspeelavond en open dag. Maar ik roep: "Ik rijd nu een tunnel in!" En ik verbreek de verbinding. Ik parkeer de auto op een mooi plekje en ga zitten op een bankje. Ik pak de telefoon en ga bellen. Ik heb al helemaal zin in de vakantie!

Als je merkt dat je aan het eind van coaching komt

Eén van de leukste dingen van mijn werk is dat ik soms andere mensen een stapje verder mag helpen in hun werk. Een team waar ik dat het afgelopen jaar heb gedaan en waar ik veel plezier aan beleef is het Biebsearchteam.

Bijgaande filmpje is van mijn collega Annemarie van Essen. Het afgelopen jaar heb ik veel met haar opgetrokken. Een bekende blogger en twitteraar was ze al. De afgelopen dagen hebben we samen bijna alle directeuren bijgepraat die een deelnemer hadden in de masterclass van Biebsearch. Met mooi uitkomsten: Biebsearch wordt een landelijke franchiseformule. En ik heb veel ondernemende bibliotheekdirecteuren gezien die graag de handen uit de mouwen gaan steken en hun onderwijsspecialist gaan ondersteunen.

Annemarie nam een groot deel van deze dagen voor haar rekening. En dat ging haar fantastisch af. En ik begin te merken dat ik bij haar aan het eind van mijn coaching begin te komen. Wat moet ik haar nog leren? Het bewijs dat het zo is, zag ik een aantal minuten geleden. Ze was namelijk nog eerder dan ik met het meldden van de uitkomsten van de gesprekken. Chapeau!

Overigens wil ik daarmee mijn collega's Margriet Salomons en Marcel Mentink niet te kort doen. Ook zij kennen zo hun groeitraject. En eigenlijk weet ik dat het slechts een kwestie van tijd is en dat ik dan hier een soortgelijk verhaal over hen ga vertellen.

Een volgende collega die leuk is om te noemen is Yvonne Sinkeldam van Biblioservice Gelderland. Zij geeft richting aan diverse initiatieven in onze buurprovincie. Ik denk dat zij geen makkelijke opdracht heeft. Maar ze houdt er een interessante weblog op na over haar vorderingen.

Een volgend prachtig bericht kregen we deze week van twee cursisten van de Masterclass. Dit waren Wiesje Eppinga en Thea van der Meer. Nadat ze de masterclass bij Annemarie hadden gedaan, hebben zij inmiddels hun eerste contract met een Friese school. Chapeau! Zo zie je dat coaching al weer een volgende generatie bereikt.

En de week wordt morgen afgesloten door Astrid van Dam. Zij is projectleider van Biebsearch Jr. Dit is een pilotproject van de provincies Overijssel en Flevoland om te kijken of het concept van Biebsearch ook voor het basisonderwijs kans van slagen heeft. Zij praat morgen 12 scholen bij die na de zomervakantie aan de slag gaan met het nieuwe concept.

Leuk om te zien dat je collega's steeds meer zelfstandig ziet handelen en dat je ziet dat als je samen kennis deelt, het alleen maar meer wordt. Dat noem ik genieten!

Gooien we volgende week 20.120 antwoorden weg?

Nog één keer zeg ik iets over Aladin. Per 1 juli stoppen we ermee. Er wordt hard gewerkt aan een opvolger. Da's fijn om te weten. En met IBI hebben we een prima vervanger zolang we even geen landelijke standaard hebben.

Nu wil het geval echter dat we de meeste vragen van onze klanten al beantwoord hadden. En die stopten we in de kennisbank. In elke Aquabrowser in Nederland zitten op dit moment de antwoorden van de kennisbank van Aladin. Dat zijn er 20.120 om precies te zijn. 20.120 antwoorden die wij bijvoorbeeld in Overijssel veel gebruiken voor dienstverlening aan scholen.

Antwoorden op vragen als:
- wat zijn rouwrituelen op Jamaica?
- wat is de definitie van zinloos geweld?
- waarom zijn er alleen chimpansees in Afrika?
- en waarom krijg je koude handen achter de computer?

20.120 vragen die de redactie van Aladin heeft beantwoord en waardig heeft bevonden om te bewaren. En nu vraag ik mij af: "Waar blijven die 20.120 antwoorden na 1 juli?".

20.120 antwoorden. Content, waar hard voor gewerkt is. Voor zover mijn informatie strekt zijn die 20.120 antwoorden vanaf 1 juli niet meer op te zoeken.

20.120 antwoorden. En maar één vraag: waar blijven ze? Toch niet in de prullenbak? Wie kan mij helpen aan dat laatste antwoord?

Zolang ik het antwoord nog niet weet, vermaak ik me nog maar even met Aladin van Herman Finkers.

Zaterdag

Het is zaterdag. Mijn dochter van drie drentelt de slaapkamer binnen. Schuin kijkt ze vanachter de deur. Mag ze verder komen? Kruipt in bed. Met een glimlach kruipt ze tussen ons in. Half bij bewustzijn voel ik kinderhandjes over mijn gezicht gaan.

De ochtend kabbelt verder. Schitterend weer. Snel de kussens in onze teakhouten stoelen. Ons eigen piazza. De krant ligt klaar. Ik maak een cappuccino. Het gesis van het koffieapparaat werkt hypnotiserend. Geen vol bewustzijn. Mijn gedachten dwalen ergens. Die gedachten moeten blijven dwalen. Want ik ben bang dat als mijn gedachten niet meer dwalen, ik dat gelukzalige gevoel kwijt raak.

De cappuccino staat klaar. De koppen in de krant herinneren aan een hectische week. Hectiek waar je je geen deelgenoot hoeft te voelen. Mijn ogen dwalen over de letters.

Het is stil buiten. Binnen klinkt geroezemoes van mijn dochters. Buiten merels, tjiftjafs, een schaap en een pauw.

De eerste slok koffie. Het zonnetje, niet te warm, niet te koud.

Wie wacht laat zijn geluk koud worden.

Zullen we weer eens een rechtzaak gaan doen, meneer Deckers?

"Zullen we maar weer eens een rechtzaak beginnen, meneer Deckers?" Die vraag kreeg ik gisteren. Zeker vanuit mijn ICT-achtergrond is het juridisch uitvechten van conflicten mij niet geheel vreemd. ICT-contracten hebben nog wel eens de neiging niet nagekomen te worden. Maar ditmaal kwam de vraag van onze juridische collega's die het merkenrecht behartigen.

Al geruime tijd is het merk Biebsearch gedeponeerd. Dat betekent dat je het beeld Biebsearch niet zonder onze toestemming mag voeren. Evenals dat je niet zomaar iets Biebsearch mag noemen. Bij het registreren zit een soort service. Die service is dat het juridische bedrijf bijhoudt of er mogelijk inbreuk op je recht ontstaat.

Het bedrijft wees op op het deponeren van het merk Biebkracht. Qua beeldmerk en naam ligt het dicht tegen Biebsearch. Niet zo vreemd trouwens met een landelijk beeldmerk en een branche die met regelmaat het woord "Bieb" gebruikt.

Het deed mij besluiten om toch maar eens even te kijken bij Biebkracht. En wat blijkt: het is een prachtig initiatief van onze Gelderse collega's. Een soort sociale community dus.

Zouden wij die een rechtzaak aan doen? Ik dacht het niet. Maar ik dank mijn juridische collega's dat ze me attendeerden op een prachtige site. Ben benieuwd waar die advocaten de volgende keer mee komen?