Overijsselse Bibliotheken gaan van Aladin naar IBI

Als iemand een bibliotheek instapt mag hij of zij altijd een vraag stellen. Dat vindt niemand vreemd. Er is ook niemand die zegt dat je over een jaar of zo geen vragen meer mag stellen in de bibliotheek. Ook al worden er tegenwoordig wat minder vragen gesteld dan vroeger. Wij zijn er nog steeds voor alle burgers die op zoek zijn naar informatie. Of je nu jong of minder jong bent, dom of minder dom en of nu arm of minder arm bent. Laagdrempelige toegang noemen we dat.

Exit Aladin

In het verleden schreef ik al hier, hier en hier dat ik het jammer vind dat Aladin verdwijnt. Per 1 juli stopt deze dienstverlening. De vraag was dan ook hoe het netwerk van Overijsselse bibliotheken daar mee om zou gaan.

Opties voor het Overijssels Netwerk

Grofweg waren er voor ons netwerk drie keuzes:

1) Niks doen en geen digitale vraagbeantwoording meer doen

2) Een simpel formuliertje op de website en elke bibliotheek beantwoordt zijn eigen vragen.

3) Aansluiten bij IBI

Voor mij is stoppen geen optie. We zitten midden in een traject dat we allerlei digitale diensten voor het onderwijs ontwikkelen. Daar past een digitale vraagbeantwoording prima in. Eigenlijk is het niet echt compleet zonder zo'n dienst.

Als we zouden kiezen voor een simpel formuliertje zou elke bibliotheek voor zich aan de slag gaan. Dat betekent dat elke bibliotheek ook elke dag allert moet zijn op gestelde vragen, terwijl er nu een netwerk is waarin de dagdelen onderling verdeeld zijn. Elke bibliotheek investeert een dagdeel en krijgt van de rest van het netwerk de hele week cadeau. Lijkt mij een prima taakverdeling.

Door te kiezen voor IBI blijft ook na 1 juli digitale vraagbeantwoording door een netwerk mogelijk.

Tineke Datema, de provinciaal servicemanager voor Aladin, had een voorstel voorbereid voor het directieoverleg waarin geopteerd wordt om IBI in te zetten na 1 juli. De directies hadden niet lang nodig om het besluit te nemen: de consequenties zijn niet groot en het gemak voor de klant is er mee gediend en de samenwerking blijft in tact.

Landelijke initiatieven

Wel is afgesproken dat we graag de landelijke initiatieven volgen van Bibliotheek.nl om tot een nieuwe vorm van vraagbeantwoording te komen. En het is dan ook de bedoeling om over te stappen op die nieuwe vorm van dienstverlening zodra die beschikbaar is.

Ga IBI zelf proberen!

O ja, beste directeuren. In het verleden kwam ik nog wel eens tegen dat er veel mensen meepraatten over Aladin die zelf Aladin nog nooit geprobeerd hadden. En dus ook niet zelf hadden ervaren hoe Aladin werkte. Zullen we afspreken dat elke directeur in Overijssel zelf ook eens met IBI aan de slag gaat en er een vraag stelt? Dan weet u wat u uw klanten aanbiedt. Lijkt me nuttig. Als u hier klikt, kunt u gelijk met IBI aan de slag.

Vragen mag!

Per 1 juli stopt dus Aladin en gaan we door met IBI. Iedereen kan dus vragen blijven stellen of het nu gewoon in onze vestigingen is of op internet. Het maakt niks uit. Op beide plekken nemen we iedere vraag even serieus! En zo hoort het. Want domme vragen, bestaan niet.

Dag Aladin...welkom IBI en Goeievraag

Op familiefeestjes was het tot een aantal jaren geleden gebruikelijk dat de vier ooms (waar ik er één van was) voetbalden tegen de vier neefjes. Dat lukte tot een aantal jaren geleden met redelijk gemak. Toen ze tien waren, konden twee ooms het werk nog wel af. Maar toen ze een jaar of veertien, vijftien werden begonnen we te verliezen. Ze liepen harder, hadden meer techniek en meer uithoudingsvermogen. De nieuwe generatie won het van de oude generatie.

En dat gevoel kreeg ik ook met mijn laatste vraag aan aladin . Ik kan namelijk niet anders dan zeggen dat ik aangenaam verrast ben door de resultaten van goeievraag.nl.

Wat was mijn vraag? Ik liep met een aantal zinnetjes in mijn hoofd waarvan ik dacht dat het een gedichtje was. Het ging om de volgende zinnetjes:

Er is een land
Net achter mijn oor
Waar ik soms naar toe ga
Ik kijk dan naar de wereld
En soms moet ik dan lachen
En grijns dan
Van oor tot oor

Via GoogleAnalytics kon ik zien dat er heel veel gezocht is. Probleem is dat als je zoekt met deze woorden, je altijd uitkomt bij mijn website.

Update
Na een paar dagen krijg ik van Goeievraag een verzoek om aanvullende informatie. Dat vond ik leuk om te zien. En even later komt het eerste antwoord binnen. Niet het goede antwoord maar wel het best mogelijke. Van Aladin kreeg ik een keurig bericht dat het niet gelukt is en dat de vraag nog open staat op de hersenkrakers.

Ondertussen stuurt Goeievraag mij keurig een mailtje dat ik punten kan verdienen door de beste vraagbeantwoorder aan te wijzen. Ze weten me goed te prikkelen en vast te houden.

Een onmogelijke vraag
Het uiteindelijke antwoord bestaat volgens mij niet. Mijn vermoeden is nu dat ik twee dingen door elkaar heb gehaald. Niet zo lang geleden heb ik een boekje van Anselm Grün gelezen die beschreef hoe je zo kon vertrekken naar dat plekje in je hoofd. En ergens bestaat er ook vast een gedichtje. Uiteraard was ik ook zelf op zoek. Omdat ik nog steeds dacht dat het Hans Hagen was kwam ik niet verder dan:

Ik hoor wat je denkt
Denk nog even door
Blijf stil bij me zitten
Oor tegen oor

Uit de bundel: Ik zie lichtjes in je ogen.

Als je die twee gedachten bundelt kun je ongeveer op de gevraagde zinnetjes uit komen. Maar dat is natuurlijk niet op te lossen. Dat begrijp ik ook wel.

Toch kun je er frappant genoeg wel heel dichtbij komen. Het beste antwoord waar madelief2100 mee kwam was namelijk het volgende gedicht.

Ik ken je land
Hier lig ik weer,
aan de rand van mezelf,
dicht en dringend tegen je aan.
Ik ken je bressen als mijn broekzak,
ik weet waar je linies liggen en waar ze lekken,
ik weet wanneer je bodem brandt
en hoe en waarom,
ik ken het knielen, het breken, het scheuren, de scherven,
de schoonheid zelfs van het er samen sterven,
als oude vijanden,
hand in hand.

Ik ken je land, liefste,
ik heb het zo vaak ten voeten uit veroverd.
En toch,
toch lig ik hier weer heen en weer
aan de rand van mezelf,
dicht en dringend tegen je aan.

Het is een gedicht van Stijn Vranken en is te vinden op zijn blog. Wie wat verder zoekt, kan dan ook vinden dat de Vlaming Vranken ook tekstschrijver is voor de Vlaamse theatergroep de Nieuwe Snaar. Die passen ook wel in mijn straatje.

En soms is dit ook wel het mooiste. Dat je iets anders vindt dan je zocht. Dat de jacht mooier was dan de vangst. Dat je door je vraag geen antwoord hebt maar wel verrijkt bent.

Aladin bedankt...
Zucht. Dat was voor mij de laatste vraag. Een vraag die altijd onbeantwoord zal blijven maar die prachtige dingen heeft opgeleverd.

Het was de eerste keer dat Aladin mij geen antwoord kon geven. Dat verandert mijn beeld van deze dienst niet. Bedankt voor alle goede antwoorden die ik wel altijd kreeg. En het afscheid straks zal mij toch een beetje pijn doen.

De ooms worden te oud en de neefjes te groot. Eén van de oplossingen die we als ooms hanteerden was dan ook dat we gemengde teams maakten, van ooms en neefjes. Een mix van Aladin en Goeievraag dus.

Ik blijf het een maatschappelijke taak vinden dat iedereen gewoon zijn vraag kan stellen bij de bibliotheek. Of dat nu in de bibliotheek is of op het internet. Bij de directies in Overijssel ligt een voorstel om de capaciteit voor vraagbeantwoording beschikbaar te houden voor onze burgers. In te zetten voor IBI of voor Goeievraag. Dat er vragen genoeg zijn, bewijst Goeievraag wel met honderden vragen per dag. Een initiatief dat ik dus graag ondersteun.

De neefjes hebben het voetbal inmiddels opgegeven. Die hebben tegenwoordig heel andere dingen aan hun hoofd. En daar willen ze hun ooms niet echt bij hebben. Zo is het leven.

Mijn laatste vraag aan Aladin?

Per 1 juli gaat de stekker eruit. Ik zal er verder niks over zeggen.

Als je afscheid neemt moet je afscheid waardig zijn. Dus een mooie laatste vraag.

De afgelopen dagen liep ik met de volgende zinnetjes in mijn hoofd:

Er is een land
Net achter mijn oor
Waar ik soms naar toe ga
Ik kijk dan naar de wereld
En soms moet ik dan lachen
En grijns dan
Van oor tot oor

En ik weet eigenlijk wel zeker dat het uit een of ander kindergedichtje komt. Ik ben niet zeker van de woorden. En die eindzin over dat grijnzen, die kan ook best aan mijn eigen gedachten zijn ontsproten.

Waar ga ja naar toe met zo'n vraag? Precies naar Aladin! Die vraag heb ik daar dus gesteld. Maar tegelijk heb ik de vraag ook gesteld aan Goeievraag.nl en aan IBI.

Goeievraag en IBI maken gebruik van "wisdom of the cloud". Aladin is een netwerk van professionals. Ik daag beiden uit en ben benieuwd wie er met een (goed) antwoord komt.

De uitkomsten zal ik over een paar dagen met jullie delen!

Tot die tijd mogen jullie je vermaken met een prachtig gedicht van Hans Hagen uit de bundel Maar jij.

Hoe lang

moeten we zuinig zijn
op de woorden die we zeggen
schrijven, fluisteren
hoeveel zijn er
ons gegeven
voor één leven
een eindeloze berg
of raken woorden
net als kleurpotloden op
moet ik denken, dromen
van schelpen, oren
die mijn woorden horen
over het vinden van de liefde
of het verlies ervan
hoeveel woorden nog
hoe lang