zondag 5 juni 2016

Een stukje van de hemel...



Twee weken gelden kocht ik een stukje van de hemel. Geïnteresseerd?  Lees dan verder.

Een weekend weg en struinend door de oude binnenstad van Brugge stuitten we op de Magdalenakerk. De kerk is in verval. Bij de uitgang kun je een stukje van de hemel kopen.  Het is niet de echte hemel maar het zijn stukjes van het afbladderende  blauwe plafond. Met een glimlach doen we een gift en nemen een stukje hemel mee naar huis.

Het instituut kerk bladdert letterlijk en figuurlijk af.  Een hemel die niemand meer wil hebben.Wat doe je dan? Je gaat jezelf heruitvinden. En achter die kleine actie van het stukje van de hemel zit de
organisatie YOT.

Om het met hun eigen woorden te zeggen:
De naam YOT verwijst naar de kleinste letter uit het Hebreeuwse alfabet: een taalteken met grote invloed en betekenis. Zo wil YOT als kleine organisatie beweging brengen op het domein van zingeving en spiritualiteit.
En verder:
Met ons werk in de Magdalenakerk en In de Nieuwe Pastorie dagen we onszelf en anderen uit om na te denken over de functie en het gebruik van kerken en pastoriewoningen. Klassieke opdelingen, zoals die tussen gelovigen en niet-gelovigen, stellen we in vraag. Twijfelen beschouwen we als de moeilijkste én de boeiendste levenshouding. Experimenteren met vorm en inhoud is ons motto.

De inrichting van de Magdalenakerk doet meer denken aan een kunsthal of museum. Er staan kunstwerken en installaties. Waaronder een installatie waarmee je zelf over water kunt lopen. Het grote levensthema wordt licht en speels gehouden.

En bij de uitgang krijg je de hemel....

Die kerk toch: een instituut met dalende leden- en bezoekersaantallen en dan jezelf heruitvinden. Klinkt dat bekend? Ik weet het vergelijkingen met kerken zijn gevaarlijk, maar toch.

Als directeur van de bibliotheek stond ik wel eens bij de uitgang van de bibliotheek te kijken en verbaasde me dan keer op keer hoeveel boeken en hoeveel mensen er in en uit gingen. Stel je eens voor dat 1 op de 100 boeken een mensenleven verandert. Als dat zo is dan zijn bibliothecarissen de beschermengelen van deze tijd.

En natuurlijk, bibliotheekwerk blijft niet hetzelfde. En wat kan die kleine bibliotheek nou helemaal in die hele grote samenleving?  Daar vind ik de woorden van YOT wel hoopgevend. Want de bibliotheek wil als kleine organisatie beweging brengen op het domein van lezen, cultuur, kennis en media.

Wij hoeven geen instituut te zijn. Maar een kleine organisatie die beweging brengt... Een organisatie die je laat huilen van een mooi gedicht, die je laat twijfelen over je vooroordelen, die je in contact brengt met iemand die jou kan helpen met allerlei formulieren waar jij niet uitkomt. Maar ook een organisatie die jou weer vraagt om anderen te helpen door voor te lezen bij taalarme gezinnen. En dat alles zonder aanzien van geloof, ras, sekse of geaardheid.

Is dat niet een stukje van de hemel?  Voor een paar tientjes per jaar doe je mee. Wie wil dat nu niet?

Voor meer plaatje van Brugge, zie hieronder.

2 opmerkingen:

Hilde Loeters zei

Prachtige fotoreportage over Brugge, met een zeer fijn oog voor detail en compositie. Het toont Brugge op z'n mooist. Als ik er al niet zou wonen, zou ik er meteen naartoe willen verhuizen.

Mark Deckers zei

@Hilde: dankjewel voor je reactie hier! Een compliment van een insider, die tellen dubbel! Het was een heerlijk weekend. Hetgeen me eraan herinnert dat we er snel weer eens naar toe moeten.