donderdag 22 augustus 2013

De korte levenscyclus van Internetshops en over waarom de bibliotheek wel eens een blijvertje kon zijn...

Amsterdam EasyInternet internet cafe

Zo'n tien jaar geleden waren er in elke stad wel een paar internetwinkels te vinden. Ik kan me nog heugen dat ik rond 2000 in Londen was en daar één van de eerste vestigingen zag van EasyInternet. Een grote internetshop met een kleine honderd pc's met internet.. De Griekse ondernemer Stelios (van oa EasyJet) zat achter deze keten. In Amsterdam werd enige tijd later ook een vestiging geopend (zie foto). Ja, ook ik was enthousiast en riep dat we dit moesten doen. Sterker nog: in 1998 rolde ik als broekie in Overijssel in elke bibliotheek internet uit. Dit met hulp van het Actieplan Elektronische Snelwegen.

The rise and fall
Ik weet nog dat veel bibliotheken naar dit concept hebben gekeken. Dit was hoe we mensen toegang gaven tot internet. Absoluut een nieuwe rol van bibliotheken.

Dat niet veel later de keten van internetshops ging samenwerken met de FreeRecordShop had natuurlijk al een veeg teken moeten zijn. Vervolgens kregen de Internetwinkels een rechtzaak met een flinke boete van de muziekindustrie. De winkels zouden rechten schenden.

En waar zijn al die internetshops nu? Bijna allemaal zijn ze weg. Wie tien jaar geleden de bibliotheek had gesloten en volledig zou zijn overgestapt op dit concept, zou nu weg geweest zijn. Sommige vooruitgang heeft een hele korte levenscyclus.

Openbare Wifi en smartphones hebben dit soort intenetpunten de das om gedaan.

Van internetshops naar seats2meet
Toch zijn die internetshops niet helemaal weg. Want die internetshops zijn tevens weer het statpunt geweest voor mobiele kantoorruimtes zoals Seats2Meet. "Bring your own device" is de slogan en het bij elkaar brengen van mensen als missie. Het businesmodel draait op de inkomsten van vergaderruimte die weer aan de prijzige kant zijn.

Want naast fysieke ontmoeting, organiseren we ons leven steeds meer digitaal. Bestanden staan in de cloud en steeds vaker zie ik mensen via skype aansluiten bij een vergadering.

Concepten komen, gaan en evolueren. Wie weet of Seats2Meet nog bestaat over tien jaar? Wie weet of Wifi nog een belangrijke service in gebouwen is over vijf jaar? Wie weet of digitale ontmoeting verder terrein zal winnen?

Mij leert zo'n knipsel uit de oude doos toch ook dat van alle nieuwe concepten die we zien, ze het lang niet allemaal halen. En om eerlijk te zijn, de bibliotheek moet met beleid de juiste keus voor het nieuwe maken. Ik geloof heilig in verandering maar wel stapsgewijs. Ik heb te vaak de horizon zien veranderen.

Een groot toekomstbeeld, vandaag beginnen en in stapjes er naar toe. En volgens mij evolueren wij mee met deze ontwikkeling: bibliotheken hadden internet-pc's en langzaam veranderen ook wij richting ontmoetingsplaats annex mobiele werkplek.  Volgens mij doen we het zo gek nog niet als ik het aantal spelers tel die het veld opkwamen met veel bravoure maar die ondertussen stil en met de staart tussen de benen het veld ook al weer verlanten hebben. De bibliotheek: dat kon wel eens een blijvertje zijn.

3 opmerkingen:

Erna Winters zei

Hear hear! Voorop lopen in volgen van ontwikkelingen die er toe doen. Dat is volgens mij de kunst

Kees van Hensbergen zei

Heb al eens in een discussie geroepen dat bibliotheken geen seat2meet moeten willen worden, maar seat2study.
En anders biedt je gewoon moderne studieplekken, voor doe het zelf leren en/of een combinatie van papier en online-leer-stimulerende omgeving.
Een aanvulling op klassikaal onderwijs, zodat je het niet thuis hoeft te doen, want dat is niet altijd de meest stimulerende/inspirerende kennisverhogende omgeving.

Mark Deckers zei

@Erna: oja, zo noemden we dat: voorop lopgen in volgen. Dank!
@Kees: Leuk dat je hier voorbij komt. Welkom! In mijn tijd als directeur in Hengelo zag ik inderdaad dat bijvoorbeeld tegenwoordig steeds meer leerlingen van het middelbaar onderwijs de bibliotheek weer vonden. Niet zo zeer als plek om te lenen maar om rustig te studeren. En ik moet zeggen: daar waren ze de meeste tijd erg serieus in.