zondag 24 oktober 2010

De mooie glimlach van Ahmadinejad


Laatst sprak ik al over Ahmadinejad. NOS Nieuwsuur zond begin september een exclusief interview uit met deze president van Iran. Je moet weten dat Iran zeer terughoudend is met interviews aan westerse landen. Het interview is niet gefilmd door de NOS maar door een filmploeg van de Iraanse overheid. Voor zover ik kan zien hebben zij het ook gemonteerd. Opvallend is de ongelofelijke glimlach van Ahmandinejad.

Op de tweede plaats is het verhaal van Ahmadinejad interessant. Hij vertelt heel rustig hoe hij en het Iraanse volk tegen de wereld aankijkt. En hoe die blik verschilt van onze blik. Hij vraagt zich af wat het westen toch te zoeken heeft in Afgahnistan? Zit Iran soms ook in Duitsland? Moeilijke vragen beantwoord hij met tegenvragen. Hij vraagt zich af waarom de Verenigde Staten niet wat meer gecontroleerd wordt door het Internationaal Atoom Agentschap.

Het is echt een heel sterk interview. Het geeft een prachtig beeld van onze cultuurverschillen maar ook van hoe ons beider nieuws gekleurd wordt. Ik zeg niet dat de waarheid in het midden ligt.

Dit fragment is mediawijsheid voor volwassen mensen. Wat zien en horen we eigenlijk? Hoe liggen de zaken? Het toont aan hoe belangrijk objectieve pers is.

Het interview duurt tien minuten. Tien minuten in een blog. Dat is belachelijk, veel te lang. En ja, dat toont ook aan hoe we zijn geworden: soundbites, oneliners, snippers, fragmenten en multitasking.

Ik beloof trouwens dat de volgen blogpost weer gewoon over bibliotheken gaat! Daar heeft iedereen weer gewoon een mening over.

3 opmerkingen:

Ilse zei

Hoe het Iraanse volk ertegen aan kijkt is mooi beschreven in 'Stiekem kan hier alles', van Eefje Blankevoort. Maar of dat op dezelfde manier is als die van Ahmadinejad?

Bas zei

De mooie glimlach van Ahmadinejad lijkt mij de glimlach van een wolf in schaapskleren. Hij zegt wel dat iemand die godsdienstig is niets tegen andere godsdiensten kunt hebben, maar ondertussen noemt hij de Holocaust een mythe en is er bepaald geen sprake van godsdienstvrijheid in Iran ook zijn de mensenrechten in zijn land tot een minimum gedaald sinds zijn aantreden. Kortom, ik geef niets om zijn mooie glimlach

Mark Deckers zei

@Ilse: dank voor de tip! Prima aanvulling.
@Bas: Tja, het is bijzonder hoe hij telkens de joden benoemt. Uit alle woorden spreekt dat hij niet tot dezelfde categorie mensen schaart als waar hij zelf toe behoort. Dat maakt die lach dus ook bijzonder cru en zelfs morbide.